Post-marathon weekje… Rust dus! Of niet?

Intussen is het al weer een week geleden dat ik de marathon van Rotterdam liep… wat een feest, wat een hel, wat fantastisch, wat vreselijk… Ja, mijn gevoelens vliegen nog heen en weer. Wat overheerst is het gevoel van trots dat ik de medaille heb behaald, en de fantastische sfeer van een marathon-minnende stad. Mijn verslag teruglezen? Dat kan hier.

Afgelopen week heb ik nog veel nagepraat en teruggekeken. Heb ik alles gedaan wat mogelijk was, had ik nog dingen anders moeten aanpakken, kortom: heb ik weer wat geleerd van deze marathon? Ik was goed voorbereid: ik had vooraf keurig gestapeld en veel (extra) gedronken. Alleen bleek de hoeveelheid vocht die ik onderweg binnen kreeg onvoldoende te zijn. Mijn maag kon de “plonsjes ineens” bij de drinkposten niet meer goed verwerken, waardoor ik maagkramp kreeg. Ook kon ik mijn lichaamswarmte niet meer goed kwijt waardoor ik (bijna) oververhit raakte. De signalen herkende ik gelukkig wel: ik kreeg maar half mee wat er om me heen gebeurde en kreeg op een bepaald moment kippenvel (later nog een tweede keer). Op het moment dat ik kippenvel kreeg, ben ik direct gaan wandelen.

Voor een volgende keer weet ik nu, dat ik òf met mijn trail-rugzak ga lopen, òf met flesjes ga werken. Ik zal tussen de drinkposten door veel meer vocht moeten binnenkrijgen, waardoor ik ook minder kans op oververhitting zal hebben.

Mijn benen hebben keurig gedaan wat ze moesten doen, ook na de marathon lieten ze mij niet in de steek: ik kon redelijk normaal de trappen af om bij de metro te komen!

En dan nu toch maar even verder met de afgelopen week…

Maandagmiddag besloot ik om mijn rusteloze benen even “uit te laten”, en ging ik een half uurtje hobbelen… ja, ik hoorde m’n lichaam echt wel even piepen en kraken de eerste paar minuten, maar wat was het even fijn om héél rustig uit te lopen! Daarna werd ik eindelijk rustiger.

Dinsdag had ik een afspraak bij m’n fysio, deze had ik al bij voorbaat ingepland. Mijn nek en rug zouden wel weer helemaal vast zitten en m’n benen zouden ook wel lichte hulp kunnen gebruiken bij het herstel… niets bleek minder waar, mijn rug en nek waren soepel! Het was wel een fijne ontspannende massage voor mijn benen.

Donderdag trok ik mijn loopkleding weer aan, voor een baantraining. En nee, ik deed echt nog niet mee met alle oefeningen en de intervallen, gewoon lekker uitlopen met de andere marathonners en gezellig napraten. Zowel m’n loopmaatje Clasien als ik hadden het officiële marathon-shirt aan, ff samen op de foto natuurlijk!

Vrijdag vertrokken we lekker met de caravan, om het Paasweekend op een camping in Zeewolde door te brengen. Heerlijk, het kampeerseizoen is voor ons hiermee weer begonnen!

Zaterdagochtend mocht ik nog een training van Robert Lathouwers bijwonen, georganiseerd door Anita Nederland. Dit keer was het in Amersfoort, wat vanuit Zeewolde prima te doen was. Ik zal hierover nog een apart verslag schrijven. Één ding kan ik al wel zeggen, naast alle loopgerelateerde spieren zijn ook m’n kaakspieren zijn weer erg goed getraind!

En nu zit ook Pasen er weer op, we hebben heerlijk genoten van het weekendje op de camping met ons eigen Paasontbijtje. Roerei, eitje tikken… voor ons hoort dat er echt bij! Hihi

Afgelopen week heb ik dus zelfs drie keer gelopen! Mijn spieren herstellen zo veel sneller nu! Ik blijf ook deze week wel lekker rustig aan doen, ik heb de “after-marathon-weken”, de rest van de maand april dus, bestempeld als Geniet-weken met hoofdletter G!

Hoe lang trainen jullie minder intensief na een marathon?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *