Vredespaleis

Oh oh, Den Haag…

“Oh oh Den Haag, mooie stad achter de duinen,
De Lange Poten, de Schilderswijk en het Plein…”
Dit liedje van Harry Jekkers zit al sinds het weekend continu in mijn hoofd. En waarom? Omdat ik afgelopen zondag in Den Haag ben geweest voor de CPC Loop. En ik toen ontdekte dat ik véél te lang weggebleven was uit Den Haag!

Thuis in Den Haag

Al op het moment dat ik Zoetermeer voorbij was, voelde het alsof ik thuis kwam. Best vreemd eigenlijk, voor iemand die geboren en getogen is in Twente. Oké, ik heb op Scheveningen gewoond, maar dat was slechts 3 jaar. En toch heeft Den Haag “iets” voor mij. Wat het is kan ik niet uitleggen, het is een warm gevoel. Maar goed, zondag mocht ik in Den Haag de halve marathon lopen van de CPC Loop. Deze had ik nog nooit eerder gelopen, ik hoorde er al wel veel mooie verhalen over. Al op het Centraal Station trof ik Patricia. We hadden de afgelopen week een heerlijk plannetje gesmeed om samen te lopen, maar mijn trainer dacht er anders over en had mij een andere opdracht meegegeven. Damn, dat was even flink balen! Maar goed, omschakelen en toch maar alleen (met nog duizenden anderen) gaan lopen dus.

Just Keep Running Crew

Nog even bijgekletst met een aantal andere toppers die hun 5 of 10 kilometer al hadden gelopen en op naar het Malieveld! Daar troffen we Maaike, Josianne en Niels ook. Zó leuk om met elkaar aan zulke wedstrijden mee te doen! Al veel te snel was het tijd om ons te gaan voorbereiden op de start. Na een groepsfoto dus snel onze tas inleveren, nog een laatste keer een dixie bezoeken en hup, naar dat startvak! Ik kon dan jammer genoeg niet samen met Patricia gaan lopen, maar een startvakselfie kon natuurlijk nog wel! We wensten elkaar succes en gingen onze eigen wedstrijd lopen.

CPC Startvak 2018

 

Vredespaleis

Op de foto helemaal bovenaan zie je het Vredespaleis. Hier liep de route langs, al na ongeveer twee kilometer. Dat wist ik al van het plattegrondje. Maar op het moment dat ik daar liep, heb ik dat hele Vredespaleis dus niet gezien! Ik was veel te druk met het lopen zelf, de drukte van de medelopers, het bepalen van een “fijn tempo”… Gelukkig hebben we de foto’s nog, toch? Deze maakte ik in augustus 2016 toen ik een weekendje in Den Haag was met Harry.

We slingerden Den Haag door, en tot een kilometer of 12 herkende ik niet veel. Daarna begon het echt te kriebelen. We liepen richting haven, en oh wat heb ik daar vaak gewandeld/gefietst! Bij de Eerste Binnenhaven stond het bordje “15 kilometer”, precies op de hoek van de straat waar ik gewoond heb! Ik liep hard, harder dan ik moest volgens plan. Maar het ging zó lekker! Ik genoot er van om hier te lopen.

CPC 2018 Strandweg

Scheveningen

En vlak na deze haven draaiden we de Strandweg op, langs de Boulevard. Vanaf de haven richting het Kurhaus loopt het hier omhoog, wat het hardlopen net even wat zwaarder maakt. Maar hey, dit is voor mijn gevoel mijn “home away from home”, dus ik kon alleen maar met een grote lach langs het strand lopen! Stiekem had ik het liefst door de branding willen rennen, maar dat zat er niet in vandaag hihi… Al hardlopend even een blik opzij, waar ik de strandtenten zag. Zijn ze nog bezig met het opbouwen? Zijn ze al klaar voor het seizoen? Dat kon ik niet zo goed zien, maar ik krijg dus direct weer zin in mooi weer, strandje pakken en dan de dag afsluiten bij een van de strandtenten!

CPC 2018 Scheveningse Pier

Vanaf de Strandweg gingen we de bocht om naar beneden, om vervolgens voor het Kurhaus de Badhuisweg op te draaien. Nog één bochtje om de Nieuwe Parklaan op te gaan en voor ik het wist liet ik Scheveningen al weer achter mij. Maar voor het zover was kon ik het niet laten om snel even een foto’tje te nemen van het Kurhaus, toch wel een icoon van Scheveningen. 😉

CPC 2018 Kurhaus

Laatste stuk

Tja, dan loop je steeds sneller, die lange rechte weg richting Malieveld… Even keek ik nog naar rechts, waar ik de “verhoogde weg boven Madurodam” zag. Ik moest het even opzoeken hoor, maar dat is dus het Hubertusviaduct. hihi… Ik kon op dat moment alleen maar bedenken dat ik blij was dat we daar niet overheen hoefden. Pas ’s avonds realiseerde ik mij, dat we dus vlak langs Madurodam waren gelopen! Net als het Vredespaleis niet gezien dus. Dit keer niet vanwege drukte op het parcours, maar vanwege het feit dat ik zó lekker liep, en met nog 2 kilometer te gaan al wist dat ik mijn tweede tijd zou gaan lopen op een Halve marathon.

Die laatste twee kilometer hield ik mij dan ook totaal niet meer aan het plan wat mijn trainer voor mij had bedacht. Ik ging steeds sneller, om vervolgens in een vliegende sprint over de finish te komen. BAM! Slechts 3 minuten boven mijn PR, en voor de tweede keer een tijd onder de 2:20 gelopen! En oh, wat voelde dit goed. Ik was helemaal gek van blijheid, de adrenaline spoot zo’n beetje uit mijn oren. hihi… Ik liep stuiterend het Malieveld over, heel blij dat ik mijn euforie direct kon delen met andere “loopgekken” om mij heen. En ook Patricia had haar doel kunnen behalen, Maaike was zo lief om haar persoonlijke haas te zijn. Super gelopen dames!

CPC 2018 blij ei

Afterparty

Al veel te snel werd het weer tijd om afscheid te nemen van de anderen. Patricia en ik hadden afgesproken om nog in Den Haag even wat te gaan eten. Dit deden wij op het Centraal Station, bij Pickles. Wat een heerlijke afsluiting was dit van een fantastische dag!

CPC 2018 Pickles

Laat nu het mooie weer maar komen, dan ga ik zeker weer naar Scheveningen! Uiteraard kan hardlopen in de branding dan echt niet ontbreken hoor!

2 gedachten over “Oh oh, Den Haag…

  1. Carina

    Weer een mooi verslag! Dus jij hebt ook nog in Scheveningen gewoond? Ik heb zelf 3 jaar in Den Haag gewoond. In de buurt van Kijkduin. Ik heb daar van 1993 tot en met 1997 gewoond. En mijn eerste 10 km wedstrijd liep ik in 1997 tijdens de CPC loop! De halve was voor mij toen nog onmogelijk. Ik was net een klein jaartje aan het hardlopen omdat ik in april 1997 in dienst ging bij de Marine! En de CPC 10 km was voor mij een mooie training. Ik kom nog graag in Den Haag. In al die jaren is er ook best veel veranderd.

    Reageren
    1. Nicole Bericht auteur

      Grappig, wij woonden dus in dezelfde periode daar! Ik heb van 1993 t/m 1996 op Scheveningen gewoond hihi… Ja, in die jaren is er inderdaad best wat veranderd, maar het blijft toch wel aantrekkingskracht houden.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *