We gaan naar Zandvoort bij de zee!

We gaan naar Zandvoort bij de zee, we nemen broodjes en koffie mee… Deze woorden komen uit een enorm oud liedje, en zijn ook direct de enige twee regels die ik daarvan ken. Ik ging inderdaad naar Zandvoort, maar nam niet zelf broodjes en koffie mee.

Eerste keer Zandvoort!

Ik was uitgenodigd door Anita Nederland om in het business team van Anita & Runnersworld te lopen. Dit liet ik mij geen twee keer zeggen! Ik had al veel mooie verhalen gehoord over deze run, nu kreeg ik zomaar de kans om het zelf te gaan ervaren.

Samen met Mirjam ging ik zondag al vroeg op pad, het vroor zelfs nog! Eenmaal aangekomen in Zandvoort werden we enorm hartelijk ontvangen in een van de VIP-ruimtes boven de pitboxen. We konden ons tegoed doen aan broodjes en koffie, terwijl we ons gingen voorbereiden op de race. Oh jongens, dit alleen al is enorm genieten, hier kan ik wel aan wennen hoor!

Het wordt een heel gezellig weerzien met andere “anitameisjes” en een toffe kennismaking met dames die ik nog niet eerder had ontmoet. Het blijft een enorm mooi gezicht om 30 dames te zien, die allemaal dezelfde Aircontrol Deltapad beha aan hebben met hetzelfde shirt er over.

Raceplan

Op donderdagavond had ik na de baantraining overlegd met mijn trainer, wat de bedoeling zou zijn van deze run. “alles geven, ik ga uit van een PR” was zijn antwoord. Hoezo, de druk er op leggen? Mijn PR op de 10km stond op 1:00:51, dus alles sneller dan een uur over 10 kilometer zou een PR zijn voor mij. Kan ik dat wel? Hoe is het parcours? Hoe stevig is het strand? Ja maar het is nergens vlak? Oh boy… die vragen maalden maar door mijn hoofd!

Ik raakte aan de praat met Frouke en Stans van de Runningangels. Zij waren van plan om net iets onder de 6:00/km te gaan lopen. Ik mocht bij hun “aanhaken”. Zou ik het weten vol te houden, dan had ik mijn PR te pakken!

Voor de start

Als het bijna tijd is om te starten, worden er op het dak een paar groepsfoto’s gemaakt. Dan is het echt tijd om het startvak in te duiken. Tijd voor zenuwen heb ik niet, het is een waar selfie-festijn. We staan in het eerste startvak na de wedstrijdlopers. Hier zie ik kort even Lisette, Mari en Eveline. Na de nodige succeswensen over en weer is het dan toch echt tijd om mijn horloge klaar te hebben, mobiel op te bergen en mijn “hazen voor de dag” in het oog te houden.

Deel 1, het circuit

Als het startschot gaat, schieten we er vandoor. Wat is dit gaaf! En wat loopt dit vreemd… Ik was al gewaarschuwd dat het niet vlak was, dat het circuit zelfs schuin lag. Nou, dat klopt! We gingen niet alleen flink omhoog en omlaag, maar je had ook het gevoel dat je met je ene voet hoger liep dan met de andere. Ik kroop langzaam maar zeker dichterbij Frouke en Stans. Ze liepen in een heel gelijkmatig tempo, maar wel enorm snel zeg! Maar we wisten dat we na het circuit het strand op moesten, waar we vast wel wat tijd zouden verliezen. Ik liep wel lekker eigenlijk, ik kon dit tempo best wel vasthouden. Had ik al gezegd hoe gaaf ik het vond? Ik loop dus gewoon daar, waar normaal ronkende auto’s met gierende banden door de bocht vliegen!

Deel 2, het strand

En dan gaan we na 4 kilometer inderdaad het circuit af, op naar het strand! Om op het stevige zand aan de waterlijn te komen, moeten we eerst een stuk heel mul zand door ploegen. Concentratie, korte pasjes… En als ik dan eenmaal aan de waterlijn loop, valt het me heel erg mee. Dit zand is veel steviger dan wat ik in Egmond had meegemaakt. Dus hop, hop, gas erop! Stans en Frouke zijn iets voorzichtiger het strand op gegaan, die heb ik nu achter mij gelaten. Zolang ze mij niet inhalen, zal ik dus wel een PR kunnen lopen! Ik kan er niets aan doen hoor, maar die lach van oor tot oor? Die zit zelfs op het strand op mijn gezicht geplakt. Ja, dit loopt echt wel zwaarder dan asfalt, maar het kan me op dit moment niets schelen. Ik loop hard en ik loop lekker!

Foto van Zandvoortfoto.nl

Deel 3, Zandvoort Dorp

Na 8 kilometer zit het stranddeel er op, en mogen we via een heel mulle strandafgang weer de straten door van Zandvoort. Dit was wel even wat zwaarder dan de strandopgang zeg! Even een paar passen wandelen, op adem komen en weer door! Wat een feest was het in het dorp, z├│veel gezelligheid! Als mijn horloge piept bij de 10km, zie ik 58:51 op mijn schermpje! 2 minuten sneller dan mijn oude PR dus! Jij krijgt die lach niet van mijn gezicht… ­čśë

De mensen langs de kant staan uit volle borst iedereen aan te moedigen, er is zelfs een groep die op spinning bikes zich flink in het zweet werken en ondertussen de lopers aanmoedigen. Gaaf zeg! Voor ik het weet ren ik het dorp weer uit, terug richting het circuit. Net buiten het dorp zie ik Marjon staan. Terwijl ik langs haar ren, schreeuw ik haar toe “PR, PR, dik vet PR”. Mijn benen moeten nu op de automatische piloot verder, ik begin ze wel flink te voelen. Dan maar mijn koppie het werk laten doen!

De finish

Het laatste stukje, om weer op het circuit te komen, is nog een hele “fijne” grindbak. Eenmaal daar door mag ik dan echt los voor de laatste paar honderd meter. Ik weet er nog een eindsprint uit te persen en als ik over de finish ben, zie ik 1:10:26 op mijn klokje. Ruim anderhalve minuut sneller dan ik gehoopt had! Ik ben dolblij, maar moet echt wel even bijkomen hoor…

Foto: @harmdommisse

Ongeveer een minuut later komen de beide Runningangels ook over de finish. Wat was ik blij met hun zeg, dat eerste deel op het circuit!

Foto: @harmdommisse

Als ik niet met hun had meegelopen, was ik een stuk rustiger gestart. Dan had ik niet alles gegeven waarschijnlijk. Nogmaals ontzettend bedankt dames! Ik vond het een feestje om jullie te hebben ontmoet.

Foto: @harmdommisse

Na de race

Eenmaal weer een beetje op adem ben ik eerst maar even een kwartiertje flink gaan uitwandelen. Ik voel direct dat mijn benen “zwaar” worden, hopelijk helpt een wandeling om het ergste tegen te gaan. Dan ga ik weer terug naar de VIP-ruimte waar we nog heerlijk kunnen napraten. Ik heb eerst nog even wat tijd nodig om bij te komen en het besef wat ik heb gedaan tot me te laten doordringen.

Hier heb ik ook nog heel gezellig nagepraat met Mari, Wendy en Patricia. Wat geweldig om jullie hier weer te zien en te spreken! Dan is het toch echt tijd om weer richting Twente te gaan. Maar voor we Zandvoort definitief achter ons laten, klimmen we nog even het duin op naast het circuit. Van hier heb je een prachtig uitzicht over het circuit. Heel even doe ik mijn ogen dicht en stel ik mij de raceauto’s voor die voorbij racen. Wie weet ooit de Formule 1 weer hier op het circuit?

Speciale dank aan Anita Nederland en Runnersworld die deze, voor mij onvergetelijke, dag hebben mogelijk gemaakt! Ik heb enorm genoten van dit fantastische evenement!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *