Vrijheid vier je met… een run met een vriendin!

Vrijdag, 4 mei, zes uur. De vlag gaat uit, halfstok uiteraard. Om acht uur staan we stil bij al die slachtoffers die hun leven hebben opgeofferd zodat wij in vrijheid kunnen leven. Vrij om te zijn wie we willen, vrij om te zeggen en te doen wat we willen. De rest van de avond zit ik, zoals elk jaar, voor de televisie gekluisterd naar Schindler’s List te kijken. Elk jaar weer weet deze film mij enorm te ontroeren, kwaad te maken en zo nu en dan een stiekem glimlachje te bezorgen. 

Wat is vrijheid voor mij?

En dan is het zaterdag, 5 mei. Bevrijdingsdag. Er zijn talloze festivals in het land, maar ik? Ik vier mijn vrijheid met een loopdate met Patricia. Al een paar weken hadden we onze agenda’s geblokt op deze zaterdag, hoewel het door haar blessure nog wel twijfelachtig was of ze zelf zou lopen. Maar waar kun je op Bevrijdingsdag beter afspreken, dan op die plek die zo zwaar getroffen was in de oorlog: Rotterdam. Ik hou van hardlopen, het bezorgt mij elke keer een gevoel van vrijheid. Ga ik linksaf, rechtsaf? Het bos door, de heide op? Ik heb de vrijheid om te kiezen wat ik wil. En aangezien Rotterdam al sinds de kwart marathon van 2015 een bijzonder plekje in mijn hart heeft, was het voor mij heel logisch om naar de Kralingse Plas te gaan voor “een rondje plas”. Bovendien weet ik dat Patricia daar regelmatig komt, zij heeft ook “iets” met de Kralingse Plas. Kan ze mij lekker de mooie plekjes laten zien!

Rondje Genieten met hoofdletter G

We hebben afgesproken op Rotterdam Alexander en rijden van daaruit door naar het Kalingsebos. Hoewel ik absoluut niet bekend ben in Rotterdam, herken ik zo hier en daar wel wat plekken waar ik met de hele en/of de kwart marathons heb gelopen. Maar waar we de auto parkeerden? Nooit gezien, nooit geweest! Grappig, zo’n verborgen stukje bos. Van daaruit lopen we een paadje in dat naar de Kralingse Plas leidt. Het is stil, je ziet en hoort alleen maar de natuur. Heel bijzonder als je je realiseert dat de stad letterlijk om de hoek is! Op het water zien we talloze zeilboten en -bootjes. Prachtig!

En dan gaan we hardlopen. Ja, Patricia besloot ook dat ze het wel kon proberen, haar blessure voelde “goed genoeg”. We lopen een rondje om de plas met de klok mee. Allereerst komen we langs de specerijmolens, een punt dat ik herken van de drinkpost op de kwart marathons van 2015 en 2016. Maar al snel slaan we een zijpaadje in, weer dichter naar het water toe. En direct om de bocht ligt een mooie brug. Wauw! Dit is zó mooi!

De Heemtuin

Na een foto (uiteraard hihi) lopen we door, verder naar de overkant van de Plas. daar bevindt zich de Heemtuin en Patricia wil die héél graag aan mij laten zien. Kom maar op, ik ben nieuwsgierig! Even een korte stop bij een waterdrinkpunt, langs een ligweide waar de barbecues net zijn aangestoken en dan zijn we dan inderdaad bij de Heemtuin. Verborgen tussen de bomen loopt het pad deze moerasachtige tuin in. En dan lopen we over steigers. Wat gaaf! Mijn gezicht spreekt volgens mij boekdelen en lijkt in tweeën te splijten door de brede lach. Het is hier echt stil, er is geen mens te zien. We rennen een stukje over de steigers die door het moeraslandschap lopen.

Eén van deze steigers steekt mooi uit, het water op. Daar staan we even stil om te genieten van het moment, de rust, de stilte. Wat is dit een mooi verborgen pareltje in de drukte van de stad! Wat héérlijk hier!

 

Weer uit de Heemtuin lopen we verder, en gaan we de steigers over die “op” het water liggen. Ik weet het niet hoor, maar ik heb altijd al iets met plankiers gehad om over te lopen. Maar zo’n steiger op het water is toch wel heel bijzonder!

En dan zijn we al weer terug bij het bruggetje waar we vandaan kwamen. Als we terug zijn bij de auto hebben we 6 heerlijke kilometers gelopen. Niet aan één stuk, niet bijzonder snel. Moest dat dan? Welnee, het genieten en de vrijheid om dit samen te kunnen delen was het belangrijkste.

Nagenieten

We wandelen weer terug naar De Plas, waar we bij een gezellig restaurant gaan lunchen. Ik bestel een Flammkuche, iets wat ik een enkele keer eerder heb gehad en niet vaak ergens tegenkom. Smullen!

Na de lunch wandelen we nog even terug naar de waterkant en gaan daar lekker zitten. Bootjes kijken, kletsen… En de tijd tikt maar door, die is onverbiddelijk helaas! We wandelen weer terug naar de auto, en als ik in de trein stap, realiseer ik mij dat ik gelukkig over vijf weken al weer naar Rotterdam ga, dan ben ik er om de Ladiesrun te lopen!

Hoe heb jij herdacht en de vrijheid gevierd?

2 gedachten over “Vrijheid vier je met… een run met een vriendin!

  1. Henk Jetten

    Hallo Nicole

    Wat fijn om dit bericht te lezen en vooral omdat het voor mij heel herkenbaar is het Kralingsebos/plas.Ik heb er jaren gewerkt en ook de heemtuin helpen onderhouden.Ook als kind speelde we daar met vriendjes.Ik heb deze dagen gebruikt om te rusten.

    Reageren
    1. Nicole Bericht auteur

      Wat een grappig toeval Henk! Ik wist wel dat jij uit “Rotterdam of zo” kwam inderdaad, maar dit vind ik dan weer leuk om te lezen! Rust is prima toch? Dat is tenminste een heel belangrijk deel van de trainingen! 😉

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *