Weer terug na een half jaar, met een paar plannetjes!

Na een half jaar niets te hebben gepost, heb ik besloten mijn blog weer af te stoffen. En ja, ook mijn vlogcamera is weer opgeladen, ook die wordt nu weer gebruikt. Hè hè, eindelijk ben ik dus nu weer terug op mijn website!

Wat is er gebeurd sinds eind november?

Teveel om op te noemen, of eigenlijk gewoon heel weinig. Het is maar net hoe je het bekijkt. Het trainen in de sportschool heb ik lekker weten vast te houden door de wintermaanden heen. Het hardlopen was wel een ondergeschoven kindje, maar hey, ik had een doel en voor dat doel kwam de sportschool echt even op de eerste plaats. Hier zal ik in een andere blog uitgebreider op in gaan.

Daarnaast heb ik op mijn werk een switch gemaakt in functies per 1 januari, en werk ik nu 4 dagen in de week als inkoper en niet meer als ondersteuning. Ook dit was flink wennen, toch weer allerlei nieuwe dingen die op mijn pad kwamen. Het werk is wel super gaaf om te doen, met een heel fijn team aan collega’s!
Mijn pedicure-praktijk heb ik in deze periode draaiende gehouden op de 5e werkdag en 3 avonden in de week. Die klanten zijn me erg dierbaar, en dit wil ik niet graag missen.

Maar toen werd het 15 maart…

Premier Rutte had 12 maart een persconferentie gegeven, waarbij iedereen geadviseerd werd om indien mogelijk thuis te werken, 1,5 meter afstand te houden en zoveel mogelijk je handen te wassen. Dit allemaal, om het coronavirus dat ook ons land had bereikt, zo min mogelijk kans te geven. Helaas werd een paar dagen later al duidelijk, dat pittiger maatregelen nodig zouden zijn. Voor mij hield dit in, dat ik per direct alle pedicure-activiteiten moest staken en mijn inkoop-werkzaamheden alleen nog maar vanuit huis kon gaan doen. Voordeel? Every day is sweatpants day 🙂

thuiswerken

Dat Harry en ik een wintersport gepland hadden (die dus niet door ging) vanaf 22 maart is natuurlijk wel jammer, maar met de wetenschap van nu is het maar goed ook dat dit niet door kon gaan.

Twee maanden thuiswerken, en nu?

De afgelopen 2 maanden heb ik dan ook alleen maar vanuit huis gewerkt. Hardlopen deed ik eigenlijk nauwelijks deze maanden. Als ik hardloop, adem ik nogal “diep en luidruchtig”. Ik had het 2 keer, dat ik tijdens het hardlopen mensen tegen kwam. Die kijken je dan echt argwanend aan kan ik je zeggen! Dus nee, even niet hardlopen maar ik heb wel elke avond rond de schemering (want rustig buiten) een flinke wandeling gemaakt.

Wandelen

Het thuiswerken had wat voeten in de aarde, maar ik ben er best wel aan gewend intussen! Ik mis wel het “praatje pot” met mijn collega’s, bij de koffie automaat of in de lunchpauze of zo… Het contact dat we nu hebben is toch meer echt werkgerelateerd, en dan nog spreek je elkaar alleen via de telefoon (of je mailt, whatsappt…) maar we zien elkaar dus al ruim 2 maanden niet meer.

Uiteindelijk had ik na een week of 2 mijn draai gevonden en mijn praktijk tijdelijk omgebouwd tot sport ruimte. Niet verkeerd toch? Zonde om die ruimte volledig onbenut te laten als je er niet je pedicure-werk mag uitoefenen dacht ik! En aangezien de sportscholen dicht zijn, was dit het meest voor de hand liggend om te doen voor mij.

sportruimte 2.0

Ook heb ik een oude hobby weer nieuw leven ingeblazen: zelf brood bakken. Oh wat kan ik genieten van de geur van vers brood! JAMMIE!!!

versgebakken brood

Versoepeling van de maatregelen!

Vorige week (11 mei) mocht ik als pedicure weer aan de slag. Dit werd de woensdag ervoor bekend in een persconferentie. Toen ik dat hoorde, had ik er wel gemengde gevoelens bij. Aan de ene kant vond ik het echt goed nieuws, want eindelijk kunnen die lieve klanten weer weer terug komen in mijn praktijk! Althans, de meeste dan… De klanten die in een (verzorgings)tehuis wonen, kan ik nog niet zien aangezien de tehuizen nog in een quarantaine situatie zitten.
Aan de andere kant had ik wel kriebels. Ik heb me enorm voorzichtig gedragen, ben zo min mogelijk onnodig “onder de mensen” geweest en heb super goed de afstand van minimaal 1,5 meter in acht genomen. In mijn praktijk zit ik dus aan het voeteneind van mensen, en is de afstand tussen hun gezicht en dat van mij net (geen) 1,5 meter.

De dagen tot 11 mei heb ik benut om mijn praktijk “coronaproof” te maken en de nodige voorbereidingen te treffen. Toen op die maandag de eerste klant kwam, was ik wel licht gespannen. Hoe zouden ze reageren op mijn uiterlijk als “maanmannetje”, en zouden ze mijn inspanningen kunnen waarderen om hun een zo veilig mogelijke omgeving te bieden? Die spanning bleek ongegrond, mijn klanten waren stuk voor stuk dankbaar en blij dat ze weer terug konden komen in mijn praktijk en dat ik zo goed probeer hun gezondheid (en die van mijzelf uiteraard) te beschermen. Naast het mondkapje dat ik altijd al gebruikte, heb ik nu ook een “face shield”, haarmutsje en een (doorzichtig) scherm tussen de klant en mijzelf. Alles wat ook maar enigszins overbodig is, heb ik uit de praktijk weggehaald en na elke klant reinig en desinfecteer ik alle oppervlakken grondig. Ik hoop op deze manier niets aan het toeval over te laten!

pedicure nieuwe stijl

Weer terug naar “vroeger”?

Heel eerlijk denk ik, dat zolang dit virus niet is uitgeroeid, er geen vaccin is en/of er geen goede medicatie ontdekt is, we niet terug kunnen naar hoe het was vóór de maatregelen. De nieuwe norm van “anderhalvemetersamenleving” zal vast nog lange tijd blijven. Ook heb ik het vermoeden dat evenementen in het najaar alsnog gecanceld zullen worden. Voorlopig zijn alleen de evenementen tot 1 september afgelast. Maar heel eerlijk, hoe kun je bijvoorbeeld 1,5 meter afstand waarborgen bij een hardloopevenement, zoals de marathons van Eindhoven, Amsterdam en Rotterdam?

Nee, hardlopen in groeps-verband tijdens zo’n evenement zie ik nog niet snel gebeuren. Wel hoop ik binnenkort weer iets verder van mijn huis te gaan in plaats van die straal van 1,5km rondom m’n woning. Lekker “live” bijkletsen, samen lopen… Als je maar met z’n tweetjes bent, kun je prima gepaste afstand houden volgens mij!

En mijn korte termijn-plannen?

Deze week is een kort weekje. Maandag en woensdag zit ik weer achter mijn laptop geplakt, dinsdag werk ik in de praktijk. Donderdag, Hemelvaartsdag, heb ik vrij evenals de vrijdag. Concrete plannen voor die dagen heb ik nog niet. De afgelopen weken heb ik geleerd om de dagen gewoon te nemen zoals ze komen. Het belooft in elk geval heerlijk weer te worden! Mocht het me lukken mijzelf uit bed te sleuren, dan ga ik wellicht op Hemelvaartsdag rond zonsopkomst (5:00-5:30u, rete-vroeg, I know…) een rondje hardlopen. Tenzij het bewolkt is natuurlijk. Lopen bij zonsopkomst zonder de zon te zien opkomen? Ain’t gonna happen hihi…

Verder heb ik weer de rust gevonden om lekker te lezen, je kunt hier dus ook weer wat boekreviews gaan verwachten. En zoals ik al zei, m’n vlogcamera is ook weer afgestoft, de wekelijkse vlog-updates komen ook weer terug. Een blog over mijn doelen, waarvoor ik de sportschool de afgelopen ca 7 maanden (en nu nog steeds) belangrijker vond dan het hardlopen, zal later deze week online komen.

Hoe is het jullie tot nu toe bevallen sinds de “intelligente lockdown” van 15 maart?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.