Strongmanrun, even doorbijten maar wat was het gaaf!

Zondag liep ik de Strongmanrun in Nijverdal, een evenement dat al een tijdje op mijn planning stond. Ik had er zin in en keek er naar uit. Maar ook keek ik er tegenop. Wat had ik mijzelf nu weer op de hals gehaald? Waar begon ik aan…

Eerlijk is eerlijk, een deel van die zenuwen waren vanwege het feit, dat mijn “loopbuddy” van de dag mijn jongste zoon was. Hij is véél sneller dan ik, doet fanatiek aan bootcamp en heeft al meerdere Strong Vikings, Mudmasters en survivalruns gelopen. Oké, hij beloofde bij me te blijven, maar ik wil natuurlijk niet een volledig modderfiguur slaan tegenover mijn eigen zoon.

Voor de start

Als we aankomen op het terrein, is het gezellig druk en is de start van de 21km nog bezig. We lopen even lekker rond, gaan langs bij Flexpower om ons vervolgens klaar te maken voor onze race. Dan zien we Joyce en haar man Dinant. Joyce zou zelf ook meedoen, maar moest toch helaas afzeggen. Uiteindelijk besloot Dinant in haar plaats te gaan. We gaan lekker met z’n drietjes het startvak in, we zien wel hoe het gaat!

Modder, klauteren…

Ik heb al een aantal mudruns mogen doen, zoals de Muddy Angel Run en Tot de Nek in de Drek. Het verschil tussen de Strongmanrun en die mudruns? De obstakels. Bij de Strongmanrun zijn ze toch net wat uitdagender, en is het wel heel handig als je wat techniek bezit om over/onder/door bepaalde hindernissen te komen. Heb je die techniek niet, zoals ik? Dan ga je gewoon op “domme kracht” vòl voor zo’n hindernis natuurlijk! hihi…

En ja, de Monkey Bars waren weer van de partij… Dit was zondag dus echt de enige hindernis die ik niet heb kunnen halen. Sterker nog, ik kon maar 1x naar een volgende bar grijpen, daarna lag ik in de Regge. Kippenkracht in mijn armen dus… Ook Dinant wist nèt niet droog de overkant te bereiken, Floris is het wel gelukt.

12km Strongmanrun valt wel mee toch?

We konden kiezen tussen “the original” namelijk 21 km, of de kortere afstanden: 7 of 12 km. Gevoelsmatig vond ik 7 wat kort, maar 21 echt te lang voor mij. Naarmate we verder op het parcours kwamen, leek het alleen maar langer te duren. Een paar keer schoot door mijn hoofd “wat ben ik blij dat ik niet die 21 wilde doen”. Het meest vermoeiende is nog wel, dat je niet lekker een ritme kunt pakken tijdens het lopen. Je hebt (logisch) telkens onderbrekingen van de obstakels, die een flinke aanslag zijn op je spieren. Die ene steile helling? 3x omhoog en omlaag… Verzuring dus! En dat nadat we al een diepe zandkuil in mochten, om er uit te tijgeren, en nog een keer of 4 er in en uit mochten ploeteren. Nee, het werd ons zeker niet cadeau gedaan.

Er zaten twee langere loopgedeelten bij, van 1,5-2km. Dit lijkt wel prettig, want dan kun je even een ritme zien te vinden. In de praktijk is dat helemaal niet fijn. Je wilt door met de obstakels! Dat vonden we wel jammer. Sommige obstakels stonden direct achter elkaar, waardoor deze “gaten” waren ontstaan.

De finish!

Maar na flink ploeteren, klimmen, rennen waren we weer vlak bij het finish terrein. We hoorden de muziek al, maar mochten eerst nog het centrum in. Oké… we zitten volgens mijn horloge al op 12km! Dit betekent dat er zeker 2km bij komt. In het centrum mochten we nog “even” containers op klimmen, via een touwbrug (zal wel een speciale naam hebben denk ik?) naar de volgende container om daarna weer retour finish-terrein te rennen.

Uiteindelijk is het dan echt zover en lopen we na 14,5 km de finish over. YES, we hebben het gehaald! We zijn met z’n drieën gestart, en ook gefinisht! Dit was toch echt wel gaaf hoor!
Na het douchen en omkleden hebben Floris en ik nog even wat gegeten en gedronken. Onze afsluiting bestond uit een massage in de “massagehoek” van Flexpower. Wat was dat even fijn zeg! Onderrug weer soepel, kuiten weer los… Top!

 

Dat ik ‘s avonds compleet afgedraaid was, zal niet als een verrassing komen. Ik heb genoten, van elke seconde. Als het even kan, sta ik volgend jaar weer aan de start. Mijn doel? Die monkey bars nailen! Dus flink trainen dan maar, die armen hihi.

En ja, ik heb ook dit keer mijn Garmin Virb meegenomen tijdens de race. Nieuwsgierig naar de bewegende beelden? Klik hieronder en geniet lekker van mijn gestuntel. 😉

Nogmaals enorm bedankt Flexpower voor de startbewijzen en het mogelijk maken van deze geweldige middag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.