Sans Online Crossloop

Het is weer november, dat betekent voor mij dat het cross-seizoen weer ècht begint! Al in 2014 deed ik voor het eerst mee met het crosscircuit van het Oosten. Sindsdien heb ik dat elk jaar gedaan, behalve in 2016. Dit wordt dus mijn vierde keer. Ik had dinsdag groen licht gekregen van mijn fysio (hij vond het een “perfecte test” voor mijn kuit) en zo stond ik dan zaterdag in Rijssen op de atletiekbaan.

De eerste crossloop dit seizoen!

Het circuit van het Oosten bevat vijf crosslopen, elke maand 1 van november tot en met maart. En hoewel het circuit elk jaar dezelfde locaties aan doet, zijn de vijf crossjes alle vijf op verschillende locaties. Vandaag was dus Rijssen aan de beurt, voor de Sans Online Crossloop.

Het leuke van de cross in Rijssen vond ik altijd, dat je na afloop een lekker pakje speculaasjes krijgt! En nee, je krijgt geen medaille bij deze crossjes. Eigenlijk wel jammer, want ik hang graag elke keer een medaille aan mijn rekje… Maar voor dit circuit maak ik een uitzondering. Het is namelijk ook een goede training voor meer kracht, betere uithouding… Daar hoop ik dan in het voorjaar op de weg weer profijt van te kunnen hebben.

Maar goed, op naar Rijssen dus! Daar was ik al lekker vroeg, ruim anderhalf uur voor de start van “mijn” vijf kilometer. Ik kon zo mooi de doorkomst en finish van de 10-kilometer lopers nog even volgen. Eén van hun was Joyce, die ik uiteraard flink aanmoedigde. Dapper hoor, om te kiezen voor 10 kilometer bij je allereerste cross!

We kletsen nog wat, zien nog een bekende, Dinie uit Urk, en dan is het al weer tijd voor mij om me aan te sluiten bij m’n trainingsgroep: Tijd voor de warming-up! Lekker even inlopen, spieren lekker los maken en wat versnellingen. Het dreigt telkens een beetje te gaan regenen, maar voorlopig mogen we niet klagen, want het is nog steeds (zo goed als) droog. Het zonnetje is helaas nergens te bekennen, het is wel “grauw en grijs”.

Aan de bak dan maar…

Klokslag 15:00u klinkt het startschot, daar gaan we! De eerste 300 meter lopen we op de atletiekbaan, om vervolgens het bos in te duiken. Uiteraard begin ik véél te snel. Zo’n baan loopt echt enorm lekker! Ik ben gestart zonder tijdsdoel of verwachtingen. Mijn enige doel vandaag is, om lekker te lopen, pijnvrij en met plezier. Als ik na 1 kilometer, het nodige klimwerk en de vele boomwortels al merk dat ik flink begin te hijgen, laat ik mijn tempo dan ook flink zakken. We slingeren verder het bos door, omhoog en omlaag… Ik kom hier bijna nooit, maar herken het parcours van voorgaande jaren. Zodra we voor de tweede keer de weg oversteken, weet ik dan ook dat het eerste rondje er vrijwel op zit. Ik krijg weer wat nieuwe energie en begin langzaam maar zeker mensen in te halen. Sommigen vinden dat blijkbaar niet echt leuk 😉

Nog een klein slingertje en dan duik ik het bos weer uit, de baan op. Dit is ook het moment dat ik mij weer eens afvraag waarom ik dit ook al weer leuk vond, ik moet namelijk datzelfde rondje nòg een keer doen!

Nog maar een rondje dus…

Ik kom door ergens rond de 15:40. Dat geeft wel een kick, want voor mijn doen is dat heel snel! En ik loop niet echt voluit, want dat moet ik nog weer opbouwen na mijn blessure. Dit geeft wel weer een goed gevoel hoor! Mijn hartslag en ademhaling zijn wel hoog, maar hey, dat mag best. Het is tenslotte geen picknick-wandeling! En weer duik ik het bos in, om over de paadjes te slingeren… Als ik bijna weer bij de tweede oversteek ben, zie ik een dame in een roze shirt een stuk voor mij. Zij wordt mijn doel! Ik wil haar vóór de finish nog proberen te grazen te nemen.

Finish!

Uiteindelijk zit ik vlak achter haar zodra we het bos uit komen en weet ik haar voorbij te gaan in die laatste 100 meter. Sorry not sorry 😉 Ik finish uiteindelijk in 30:26. Wauw, dat is echt supersnel voor mijn doen! Dit betekent dus gewoon een nieuw parcours record voor mij, een verbetering van 1:15! Zou ik dan héél misschien toch ooit een keer onder die 30:00 kunnen duiken op een cross???

 

Eenmaal uit het finishvak krijg ik een lekker bekertje thee en een bekertje ranja. Dan door naar binnen, om dat pakje speculaas te halen! Helaas, dit jaar wordt er niet gesnoept na de finish… We mogen wel shoppen, want we krijgen een rugtasje met daarin een zadelhoesje, van InPerson en een waardebon van 10 euro die we kunnen besteden bij Sans Online. Ook niet verkeerd, maar ik had toch stiekem liever de speculaasjes. #nevernoteating 😉

Al snel hoor ik dat Dinie bij de dames eerste is geworden! Ik blijf nog even om die prijsuitreiking te zien. Super zeg, en onder de 20:00! Dat zal ik nooit halen, maar ik vind dat dus wel echt gaaf om te zien.

Nagenieten

Het zit er weer op, ik ga weer naar huis. Voor mijn gevoel heb ik mij keurig aan de afspraken gehouden die ik met de fysio had gemaakt: Ik heb niet voluit gelopen en ik heb mijn Stox kousen gedragen. Mijn kuiten voelen gelukkig ook echt prima! Maar ik blijf het wel vreemd vinden hoor, dat ik mijn parcoursrecord zó sterk heb verbeterd terwijl ik niet “volle bak” heb gelopen.

Ik ben heel blij met zowel mijn fysio als mijn Stox kousen. En waar ik ook erg blij van wordt? Dat ik een paar Stox Running Socks mag weggeven! Nieuwsgierig? Check mijn instagram voor meer informatie. (Deze actie loopt tot zondag 18 november 18:00u)

 

Dankjewel Eefjes Fotos en Miranda Voortman Fotografie voor de foto’s!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.