Wedstrijdverslag: kwart marathon Rotterdam

De kwart marathon van Rotterdam, deze stond eigenlijk al vanaf de finish van vorig jaar op het programma. Het is een fantastisch mooie traditie geworden: Op zaterdag naar die mooie rotstad, samen met Patricia de startnummers ophalen en dan sleep-over bij Rianne. Zo ook dit jaar!

Zaterdag begint de voorpret

En dat die voorpret in de file op de snelweg zou beginnen, had ik zeker niet kunnen bedenken. Voor mijn gevoel had ik haast, en had dus allesbehalve zin in een file. Maar zeg eens eerlijk, als je zo’n kenteken ziet, dan word je toch direct blij?

Ik reed naar Patricia en kon voor het eerst kennismaken met haar rode liefdes: de katten Donder en Mieps. Ook haar vriend zag ik weer eventjes. Gezellig! Maar niet getreuzeld, snel in de auto en hup naar Rotterdam.

We gingen eerst even kijken bij de AD Mini Marathon, waar we een paar bekenden hebben aangemoedigd. Sfeer proeven op de Coolsingel dus! En hoewel het zaterdag grauw en grijs was, zat de sfeer er goed in. Wel een mindf*ck dingetje: De start en finish zijn dit jaar omgedraaid. Wel fijn om te weten voor morgen, dat we dus niet direct rechtsaf kunnen, maar de buitenbocht moeten nemen! Maar hey, eerlijk is eerlijk: we kunnen in elk geval finishen op de Coolsingel! Daar is enorm veel werk verzet om dat mogelijk te maken.

Vervolgens was het tijd om naar de expo te gaan: Even bij de ingang checken op de spandoeken: Ja hoor, we “hangen” er weer! Onze finishfoto van 5 jaar geleden is elk jaar weer aanwezig. Gaaf! Dan snel door om onze startnummers op te halen en een rondje expo te doen. Ik weet het niet hoor, maar voor mijn gevoel wordt die expo jaarlijks minder uitgebreid… Jammer! Wat niet veranderd is, dat is de grote wand met alle namen van de deelnemers van de (kwart) marathon. Het was even zoeken, maar ik heb mezelf toch weer gevonden!

Met het startnummer op zak gaan we dan naar Rianne, waar we heerlijk pasta eten (what else) en ‘s avonds lekker ontspannen. Al veel te snel wordt het dan toch echt tijd om m’n bedje in te duiken.

Zondag, de kwart marathon!

Waarom slaap ik de laatste nacht voor een wedstrijd AL-TIJD onrustig? Zo ook dit keer… Dat je om 01:28 wakker wordt en denkt dat het al wel een uurtje of zes zal zijn… Om vervolgens nog een keertje of 3 wakker te worden. Maar dat mag de pret niet drukken, het zal wel bij mij horen. Ik weet niet anders! hihi…

Na een ontbijtje en een kop koffie gaan we weer naar Rotterdam. We parkeren de auto strategisch en gaan het laatste stuk met de tram. Het heeft tot gisteravond geduurd voor ik mijn definitieve kledingkeuze had gemaakt: korte broek en tanktop wordt het! Het belooft weer een warme dag te worden. Dat blijkt ook wel. Als we om 9u bij het startgebied zijn, heb ik het dus echt niet koud met m’n blote benen! Wel hadden we vooraf even een jasje aan, die we vlak voor we het startvak in gingen aan Rianne gaven.

Start-5km

Eerst moesten we de enorme wachtrij bij de dixies trotseren maar dan duiken we met ca 10 minuten te gaan ons startvak in. We staan er amper, of ik moet plassen. Yeah right! Weer een mindf*ck hoor, doe normaal je bent net geweest! De speaker leeft zich uit, en we doen een paar keer de wave. Dat leidt lekker af, dankjewel speaker!
En dan is het tijd om te starten! We gaan lekker van start, al vanaf het begin voelt het tempo goed. Even links blijven lopen, in de eerste bocht, bij Oostplein, hopen we Rianne te zien. Zij is niet alleen onze super supporter, maar ook tassendrager en zelfs persoonlijk fotograaf! Ze zeult toch maar mooi onze spulletjes mee, zoekt in de mensenmassa naar ons èn weet ons nog op de foto te krijgen ook. Yes, we hebben haar gezien, het echte werk gaat nu beginnen!

Vanaf het Oostplein lopen we over de Boezemweg, heerlijk lopen omdat het naar beneden gaat! Ook wel veraderlijk met de tramrails, het blijft goed uitkijken. Tot aan de Kralingse Plas lopen we eigenlijk alleen maar naar beneden. Je weet dan ook, dat je dit op de terugweg weer omhoog moet lopen…

We hebben een prettig tempo. Best vlot, maar prima te doen. We hadden niet echt een richt-tempo afgesproken, maar dat maakt voor ons niet uit. Eén blik zegt genoeg, we voelen elkaar goed aan! Dan mogen we het “rondje Kralingse Plas” doen. Twee keer eerder liep ik de kwart, en ik weet dat het dan erg smal wordt over het fietspad en de wandelpaden. Eh… Dat is dus aangepast. De route loopt nu over k*t klinkers om de plas heen. Oké, dit moet ik even verwerken. Als ik ergens een hekel aan heb, is het aan klinkers! Maar goed, het blijft erg mooi om daar te lopen.

De eerste vijf kilometer lopen we hartstikke lekker, zelfs iets vlotter dan ik vooraf had gehoopt! Maar dat kan ook komen omdat we onder andere naar beneden liepen…

5-10km

En dan lopen we weer een stuk wat ik eerder heb gelopen, en ik vraag mij hardop af of de drinkpost op 6km weer op het fietspad staat zodat wij over de kinderkopjes moeten lopen… Ja dus! Ach ja, sommige dingen moeten blijkbaar hetzelfde blijven. hihi

Dan slaan we weer af, en lopen we de Kralingse Plaslaan op. En ja hoor, op hun vaste plekkie staan de Halfcrazy Runners weer met hun briljante aanmoedigingsborden! Van daaruit moeten we nog een stuk over klinkers, om uiteindelijk weer de Boezemweg op te draaien. Nu wordt het wel zwaarder, wat ook logisch is. We hebben er natuurlijk al 8km op tempo op zitten, maar ook lopen we hier weer omhoog. Je ziet het nauwelijks, maar je voelt het wel in je (toch wel wat) vermoeide benen.

Ik begin te rekenen… Ik weet niet precies wat Patricia de afgelopen 2x heeft gelopen, maar ik kan een flinke hap van mijn parcoursrecord afhalen. Volgens mij zit Patricia ook rond haar parcoursrecord, zij kijkt ook om de haverklap op haar horloge. We lopen nog steeds goed, al zullen de mensen om ons heen misschien het gehijg in stereo wat minder fijn hebben gevonden hahaha… En dan komen we weer terug via “onze” start, en valt mijn oog op de dixies. Oh ja, in het startvak moest ik plassen! Of toch niet…. Jep, mindf*ck was het!

Finish!

En dan mogen we de Coolsingel op, de laatste 500 meter! We proberen nog te sprinten, maar het is zó druk dat het niet lukt om met z’n tweetjes naast elkaar te sprinten. Dan maar een iets minder snelle eindsprint… Het is ons weer gelukt hoor, hand in hand over de finish! YES! Mijn derde kwart marathon, alle drie samen met Patricia gestart en gefinisht. Maar stiekem was dit wel onze vijfde gezamenlijke finish. Zowel in 2017 als in 2018 supporte ze mij de laatste 1,5 km van mijn marathons.

En dan zie ik m’n eindtijd op mijn Garmin: 1:08:41. Dit is dus een volle minuut sneller dan mijn parcoursrecord! En al snel hoor ik dat ook Patricia een parcoursrecord heeft gelopen. Als twee blije stuiterballetjes lopen we naar de medailles. Super blij dat we dit weer hebben mogen doen samen, nemen we deze in ontvangst.

Ik ben blij dat het gelukt is, mijn trainingen stonden al veel te lang op een laag pitje… Maar ik ben extra trots op Patricia, die dit jaar voor het eerst sinds een jaar weer aan de start stond van een wedstrijd. De wedstrijd die vorig jaar een tijdelijke stop betekende, was dit jaar de start van een nieuw begin! Haar verslag kun je hier teruglezen.

Het eerste weekend van april in 2020 staat ook al weer gemarkeerd in m’n agenda. Dan weer een minuut sneller dan dit jaar?

Nadat we nog een hele tijd de marathonlopers hebben aangemoedigd (en heel veel gemist door een haperende marathon-app), werd het tijd om weer naar huis te gaan. Maar wel met een enorme blije bakkes, om het maar zo te zeggen! Wat was het weer een super weekend.

Heb jij ook in Rotterdam één van de afstanden gelopen? Hoe ging het?

4 thoughts on “Wedstrijdverslag: kwart marathon Rotterdam

  1. Zit hier met een big smile je verslag te lezen. En herken er zo veel in. Ook dat jij aardig wat op je horloge keer haha. We hebben het gewoon weer geflikt lekker samen die finish en het hele parcours dit keer weer. En dank je wel voor je lieve woorden x

    1. hihi… Ja klopt, ook ik was (zeker rond de Kralingse Plas) regelmatig m’n horloge aan het checken… Ook omdat ik daar nogal wat meetfouten had volgens mij… m’n tempo verschilde wel 1:00/km in 10 seconden tijd!
      Het was super gaaf, volgend jaar weer zo’n feestje natuurlijk xx

  2. Leuk geschreven!!

    Dit jaar was voor mij de eerste kwart marathon gefinisht in 1.11.38 waar ik erg tevreden mee ben aangezien ik toch echt zo’n dixi in gedoken ben en een agillespees blessure heb. Maar wauw wat een feestje was het, wat mij betreft volgend jaar weer hand in hand met mijn lieve vriendinnetje over die finish.
    Heel veel hardloop plezier

    Liefs merel

    1. Wauw, wat super Merel! Wat knap gelopen met een dixiepauze èn een vervelende achillespees! En ja, dat feest maakt het absoluut wat minder lastig… Geniet nog lekker na, en ook van de voorpret voor “volgend jaar weer”!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.