Mijn allereerste Dam tot Damloop

Het was tot het laatste moment nog onzeker of ik de Dam tot Damloop zou gaan lopen. Iets met een onwillige kuit zeg maar… Uiteindelijk heeft een pittige behandeling van mijn fysio en rust genoeg geholpen om in elk geval te kunnen gaan lopen. YES!

En zo stapte ik zondagochtend al vroeg in mijn auto, op weg naar Amsterdam. Ik had contact met Iris, die in hetzelfde startvak zou beginnen. Voor haar was dit de eerste keer 10 mijl, en ze hoopte om dat binnen 2 uur te kunnen halen. Ik besloot al snel om “haas van de dag” te worden en gezellig met haar mee te lopen.

Op Amsterdam CS troffen we elkaar. Poncho aan, tas inleveren en hup, naar dat startvak! Oh wat was ik blij met die poncho zeg! In het kwartier dat we in het startvak stonden, ging het gesputter al heel snel over in een gestage regen. Een beetje regen is niet erg, een bui ook niet. Maar dit? Hm, ik weet het niet hoor…

Vlak voor het startschot snel de poncho’s uit, en we mochten! Al na een paar honderd meter doken we de IJtunnel in. Dat is wel heel gaaf zeg, vooral met de trommelaars die er een fantastisch feestje van maken!

En dat feestje maken? Dat deden nog heel veel dj’s, bandjes, zangers enz. langs het parcours. Zo hier en daar stond er ook publiek. Respect hoor, voor deze die-hard supporters! In de regen en kou (het was nog geen 10 graden!) lange tijd stil staan langs het parcours lijkt me geen pretje. Ik had het onderweg niet koud, maar dat is wel logisch. Ik liep me wel warm.

Eindelijk trof ik Jan, die ik via Facebook een beetje ken, in het echt. Hij was een van die vele vrijwilligers bij een drinkpost onderweg. En een stuk verderop, net wanneer je denkt dat het wel een heel saai stuk is waar je loopt (langs de snelweg), hoorde ik een bekende stem. Het duurde even voor ik haar ook zag, maar uiteindelijk zag ik Petra Kerkhove heerlijk staan aanmoedigen, schreeuwen en supporten. Even knuffelen natuurlijk, en weer door!

Ik liep nog steeds heerlijk rustig, Iris kreeg het de laatste kilometers wel zwaar. Maar toen eenmaal de finish in zicht was, kon ook zij er nog een eindsprint uit persen. Missie geslaagd! Iris heeft haar eerste 10 mijl voltooid, binnen 2 uur. En ik? Ik heb heel ontspannen kunnen lopen zonder extra last van mijn kuiten. Happy!

Alleen… We waren doorweekt! Misschien had ik de poncho gewoon aan moeten houden tijdens het hardlopen? 😉
Ik kreeg het al snel heel koud, en begon als een gek te klappertanden. Snel in het Dampark de Asics tent in gedoken, even wat gegeten en wat droogs aangetrokken. Er zouden nog een paar bekenden komen die later startten, maar ik kreeg het niet warm en besloot toch maar zo snel mogelijk weer bij m’n auto te komen.

Goh, wat had ik mij op het weer verkeken! Het duurde tot halverwege de avond voor ik het niet meer koud had. En ja, ik had in die tussentijd ook al warm gegeten, dikke fleece kleding aangedaan… Oh ja, en een half uur onder de (nogal hete) douche gestaan. hihi…

Ja, de medaille is binnen en hangt te pronken bij al z’n maatjes. Is de Damloop bijzonder? Deze was voor mij in elk geval heel bijzonder. Nooit geweten dat ik het in september zóveel kouder zou kunnen hebben na een race, dan begin januari (Egmond) of februari (Apeldoorn).

Ik vond het een leuke run, maar ik denk dat ik deze nog maar een keertje moet gaan lopen als het wel zonnig en warm is, om een goede indruk van de sfeer te kunnen krijgen.

Over sfeer gesproken: Omdat het zo regende, heb ik mijn mobiel tijdens de race niet gebruikt. Wel mijn Garmin Virb XE, waar ik mee gefilmd heb onderweg.

Hieronder dus een “bewegend sfeerverslag” van mijn Dam tot Damloop!

4 gedachten over “Mijn allereerste Dam tot Damloop

  1. Voor de IJtunnel mis ik nog die brulmuppet in een blauwe poncho die je die IJtunnel in heeft geschreeuwd ☺️! Super leuk om je te zien en leuk dat je mijn foto hebt gebruikt op de omslag. Echt super gedaan meis, heel leuk verslag en vlog. Dus…..volgend jaar weer?!

    1. Oooohhh… Zomaar het belangrijkste onderdeel niet vermeld! Doos die ik ben… Ja, jij, lieve brulmuppet, stond daar héél strategisch opgesteld! En volgend jaar? Misschien, als het weer goed lijkt en ik een startnummer kan bemachtigen “op het laatst”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.