Wedstrijdverslag: Ladiesrun Rotterdam

Afgelopen zondag stond ik weer aan de start van de Ladiesrun in Rotterdam. Dit was niet direct mijn bedoeling, ik had me hier ook niet voor ingeschreven dit jaar. Heel eerlijk? Vorig jaar was het zo’n fantastisch mooi feestje met enorm veel #anitaladies, èn ik had mijn PR op de 10km aangescherpt, dat het alleen maar zou kunnen tegenvallen. Toch stond ik dus aan de start!

Toch die Ladiesrun Rotterdam?

Oké, ik had twee redenen om niet te gaan: mijn PR op de 10km had ik daar vorig jaar gelopen en kan ik nu zeker niet evenaren, en het blijft toch best een pokke-eind rijden naar Rotterdam. Tot ik via Patricia ineens de mogelijkheid had om namens Europcar mee te doen! Kijk, dat maakt het een stuk interessanter! Europcar, nogmaals bedankt voor het startbewijs! En Patricia uiteraard voor je gezelligheid, steun en support die ik vreselijk nodig had…

Voor de start

Patricia en ik hebben afgesproken elkaar ongeveer één uur te treffen in het Zuiderpark. De rit er naar toe gaat best prima eigenlijk, met nog wel een heftige stortbui als ik net de Van Brienenoord over ben. Wat ben ik blij dat die bui nu valt, en niet straks vlak voor de start of zo! Ik weet een perfect plekje te scoren om te parkeren en loop naar de ingang van het Zuiderpark. Wat een timing, vlak daarna is Patricia er ook! Samen wandelen we het festivalterrein op. Ja sorry, maar eerst naar de dixies, ik heb 2 uur in de auto gezeten! Daar zien we ook Deborah en Saskia. Gezellig! Toch een beetje het gevoel van de #anitaladies op deze manier 😉
Nadat we onze startnummers hebben opgehaald, maken we ons klaar voor de start.  Nog even lekker kletsen, gek doen voor de camera van Saskia’s partner Frank (dankjewel voor de toffe foto’s!!!) en dan richting startvak.

Warming up… en los!

Terwijl we in het startvak aan het wachten zijn, is de speaker goed bezig om iedereen lekker in beweging te krijgen. En dan is het tijd voor een warming-up, die verzorgd wordt door een paar heren van Body Balance. Ik kijk eens naar Patricia, Saskia en Deborah: Nope, geen warming-up… Net als ikzelf, hadden zij ook alledrie nog enorm veel spierpijn van de kickboks-clinic van vrijdagavond. Patricia en ik hadden er zelfs al grapjes over gemaakt op de app: We regelen een rollator, scootmobiel… alles kwam voorbij! Maar goed, het heet niet voor niets Ladiesrun Rotterdam, rennen zul je dus!
En dan is het toch zover, het startschot klinkt en wij mogen van start, voor onze 10 kilometer!

We proberen een lekker tempo te vinden, wat ik ook dit keer weer erg lastig vind. Na een heel zonnige start, lopen we al snel een stukje in de schaduw van de bomen. Heerlijk! Maar oh jee… waar blijft dat bord of het piepje van m’n horloge, die eerste kilometer duurt laaaaaang! Als we dan eindelijk die eerste hebben gehad, besef ik mij dat de spierpijn in mijn (boven)benen niets minder wordt. Ach, misschien nog een kilometertje extra voor ik het er uit loop. Die is wel enorm saai, over het fietspad langs het Zuiderpark, alleen maar rechtdoor (met lekker briesje tegenwind, dat dan weer wel).

Ik blijf beton in m’n benen houden, en het tempo moet ik ook elke keer iets terug laten zakken. Patricia is zo’n lieverd dat ze ook nu gewoon bij me blijft. Een paar keer vragen we onszelf wel hardop af, waarom we toch kozen voor de 10, terwijl we ook de 5 hadden kunnen doen??? Hey, kijk, daar is Frank weer! Dat geeft ff een boost, lekker gek doen voor de camera!

Na ruim 4 kilometer zijn we weer in de buurt van de start, en maken we ons op voor de tweede, grotere lus.

Waar is het water…

Na ongeveer 6 kilometer verwachten we net als in de eerste ronde, weer rechtsaf te gaan, en direct bij een drinkpost te komen… Helaas, we “mogen” nog een stuk verder rechtdoor op dat fietspad, om pas na 7,5km af te slaan. Oei… dat was even een mentaal dingetje hoor! Tussen 2,5 en 7,5 km was dus GEEN drinkpost terwijl het enorm heet was. Damn! Uiteindelijk heb ik dan ook 3 bekertjes water genomen: 1 was leeg voor ik het door had, de 2e was lekker verfrissend en de 3e hielp een beetje tegen de dorst en m’n zweethanden. Ik had het zwaar, mijn benen plakten aan de grond, mijn benen lopen helemaal vol. En dan bedenk ik weer waar de Ladiesrun Rotterdam voor staat, en realiseer ik mij des te meer hoe bevoorrecht ik ben dat ik hier kàn lopen! Het wakkert het vechters-vuurtje wel weer aan. Ik wil tempo houden, maar als ik op mijn horloge kijk zie ik tempo’s voorbij schieten die uiteenlopen van 5:58 tot 8:52. Echt niet! Ik hoop ergens rond de 7:00-7:10 te lopen, maar mijn horloge is overduidelijk op hol geslagen.

En dan komen we bij 9 kilometer weer langs Frank. We roepen hem toe “helemaal naar de klote”… terwijl ik m’n best doe om er nog iets van een lach uit te persen. Het gaat Patricia vandaag iets gemakkelijker af dan mij, zij neemt mij dan ook echt op sleeptouw.

Eindelijk, de finish!

En na nog een paar bochtjes is daar dan eindelijk de finish! Wat een slijtageslag was dit zeg… Ik heb een PR gelopen: de 10km wedstrijd waar ik het langst over heb gedaan. Oeps… Als we de medaille in ontvangst genomen hebben, praten we nog even met Deborah en Saskia en gaan dan terug naar de finish. De laatste loopsters worden feestelijk binnengehaald: You never walk alone schalt door het Zuiderpark, ik zing mee en heb in no-time de tranen over mijn wangen biggelen. Ja joh, tuurlijk! Ik kan dat nummer dus echt nooit meer met droge ogen luisteren volgens mij…
Als we ons omdraaien om naar Bram Ladage te lopen (friet!!!) klinkt ineens “Imagine” van John Lennon. Ook al zo’n nummer met betekenis voor mij… Gáán we weer!

Maar dan wandelen (of strompel ik niet alleen qua gevoel?) we snel door, even lekker frietjes scoren, blikje cola er bij… Daar kletsen we nog gezellig na met Deborah, Saskia en Frank. En toch is het weer veel te snel tijd om afscheid te nemen en weer naar huis te rijden.

Maar dat afscheid is gelukkig niet voor lang: zaterdag 29 juni zien we elkaar al weer, bij de Muddy Angel Run in Eindhoven! #anitaladies on tour zullen we maar zeggen 😉
Wil jij nog meedoen met deze gave mudrun? stuur me een berichtje, dan heb ik een fijne kortingscode voor je!

En toch… De Ladiesrun Rotterdam was wèl weer gaaf. Een tip voor volgend jaar zou wel zijn, om een extra drinkpost op het fietspad te hebben, rond het 2km-punt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.