Bourgondisch genieten of afzien?

Vorig weekend kwamen we in de Bourgogne, waar ik deze week mijn trainingen mocht gaan doen. Ook in de Bourgogne is het verre van vlak, net als in de Eifel. Benieuwd dus hoe mijn “vlakke-land-gewend-benen” zich zouden houden…

Maandag begon ik de week direct goed, namelijk met mijn lange duurloop. Er stond 25 km op de planning. Even zoeken leverde een leuke route op: er is een fiets-/voetpad aangelegd op een oude spoorbaan, over een lengte van 13km vanaf onze camping in Santenay. Dit fietspad loopt vanaf Santenay gestaag omhoog, tot het na 13,2km en 167 hoogtemeters ineens ophoudt. Ja, dit werd mijn route voor m’n duurloop. Lekker rustig hobbelen, net zolang tot ik bij het eindpunt ben. Daar heb ik lekker even gepicknickt (ahum) met een appel en een gelletje voor ik aan de terugweg begon. 


Fijn om dan al te weten, dat de tweede helft “downhill” is. Dit zag ik ook terug in mijn statistieken, de terugweg liep ik sneller dan de heenweg. Of zou dat ook te maken hebben met het colaatje dat ik rond 17km had gekocht? hihi…


Met nog ca 2km te gaan stonden daar ineens m’n lieve man en onze hond mij op te wachten! Wat lief en leuk!!! Ik was moe, gaar, leeg… En door hun aanwezigheid had ik nog net genoeg energie om dat laatste stuk te voltooien. 


Eenmaal terug op de camping had ik 26,5 km gelopen, was ik moe, hongerig maar bovenal zeer voldaan. Ik had m’n eerste 25+ afstand gelopen! 


Vervolgens liep ik pas donderdagavond weer. De bedoeling was om woensdag te lopen, maar toen heb ik een lees-marathon gehouden 😉 

Donderdag dus, geen excuses meer! Ehm… Wakker worden terwijl het giet buiten, dus maar even die bui uitzitten… Tja, het eerd een compleet verregende dag, zodat ik pas na het eten ging lopen. Ja, toen was het (nagenoeg) droog. Ik wilde 10km gaan lopen, maar ik had mij verkeken op de schemering… Ik besloot na 3 km om te keren, wat uiteindelijk maar goed ook was! De laatste km liep ik onder de bomen en zag ik nauwelijks waar ik m’n voeten neerzette… Maar hey, weer mooi 6km in the pocket! 


Vrijdag besloten Harry en ik naar de top van de “Montagne des trois Croix” te lopen, met onze hond Loes. Nee, we gingen niet hardlopen, maar wandelen (of hiken?) 


Het was gaaf, mooi, pittig en gezellig. O ja, en we hebben 8km heuveltraining in de benen! En wat hadden we een lol onderweg, onder andere vanwege onze “vliegende hond” hihi…


Zaterdag was een rustdag, en hebben we gezellig ontbeten in Beaune, en heerlijk de markt afgestruind. Bij terugkeer op de camping hebben we weer gedaan waar we deze week heel goed in zijn geworden: relaxen 😉


Zondag m’n duurloop, die dit keer “slechts” 16km hoefde te zijn, als afsluiter van een rustige week (rustig qua schema dus hè) 
Ik liep een leuke route over het fietspad langs het Canal du Centre, tot een stukje voorbij het volgende dorp. Bijna terug op de camping kwamen Harry en jongste aanfietsen, zij hadden het oude spoortraject gefietst! Wat een timing zeg hihi… 


We eindigden deze vakantieweek bij een restaurantje, want die pasta en dat wijntje hadden we toch echt wel verdiend! 


Intussen is m’n laatste vakantieweek aangebroken, nog een paar runs in het buitenland en nog een paar dagen “niks moet, niksen mag” als lijfspreuk… 

Hoe was jullie week, en hebben jullie nog leuke plannen voor deze week?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.