Maandelijks archief: december 2016

Bruggenloop 2016

Vorige week liep ik de Bruggenloop in Rotterdam, voor de tweede keer. Van vorig jaar wist ik dat het een heel sfeervol evenement is, waarbij je start in het licht en finisht in het donker. Ik had er weer zin in!
Na een prettige treinreis en een ritje met de metro kwam ik aan bij De Kuip. Direct zag ik Patricia en haar zus Rianne al, en gezamenlijk liepen we verder het terrein op. Andere Patricia nog even gesproken, om vervolgens de lampjes op te halen… Maar niet voor we ook Gaby zagen! Dus hup, met z’n allen richting lampjes om vervolgens verder over het plein te lopen… Op de foto met de kerstman, natuurlijk ook met een tekstballon, om van daaruit naar de kleedruimte te gaan. Daar zien we Marleen ook nog even, gezellig! De rijen bij de dixies zijn best lang, dus gaan we maar snel in de rij staan. Het valt mee, en voor we het weten zijn we klaar om de startvakken in te gaan! Daar duikt ineens ook Josianne op, die gezellig bij ons komt staan.


En dan is het zover, we mogen van start!
Al vrij snel na de start mogen we een klein klimmetje nemen, het Valkenoordse Viaduct op. Lekkere opwarmer! We lopen lekker door, op een prettig tempo. Patricia was net hersteld van griep, maar nog steeds wel heel verkouden. Of een nieuw PR (onder de 1:43) er in zou zitten was niet duidelijk.
Na ruim 3 kilometer was daar dan de Erasmusbrug! Het blijft toch weer erg mooi om daar overheen te lopen, op de rijbaan… Vanaf de brug direct rechtsaf, langs het water. De zon ging al onder achter ons, en de lucht kleurde heel mooi. Jammer dat we naar het oosten liepen, het zag er zó mooi uit!
Rond de 7 kilometer zag ik de ene na de andere man ineens opzij gaan en een boom opzoeken… Zoals met het gezegde “zien eten doet eten” geldt dat voor mij blijkbaar ook met blaas-aangelegenheden… Yes, een dixie in het vizier! héél snel even opgezocht, om vervolgens weer een sprintje te trekken en aan te sluiten bij Patricia.
Nog even een drink”pauze” (wandelend drinken gaat toch echt beter als je geen rietje bij je hebt) waren we al weer aangekomen bij de kuitenbijter van vandaag, de Van Brienenoordbrug! Het was al aardig donker geworden, waardoor ik het extra bijzonder vond om daar te lopen. Voor je, achter je… Overal zag je een lint van groene lichtjes. Echt zó gaaf! 

 Bijna op het hoogste punt had ik het echt wel gehad met die brug, maar gelukkig mochten we van daaruit naar beneden en hoefden we echt niet meer te klimmen. Eenmaal de brug af konden we lekker doorlopen, nog 1 rotonde en vervolgens alleen maar rechtdoor.

 Bij die rotonde wist ik dat we er bijna waren, nog ca 1,5km te gaan… En als je dan de lampjes bij de start/finishpoort steeds beter ziet, de muziek steeds luider wordt, dan ga je ook steeds iets sneller lopen natuurlijk! Hihi…

De tijd stopte op 1:42:03, wat betekende dat Patricia een nieuw PR op de 15km heeft! Zó gaaf, ondanks de griep van voorafgaande week!
Na de finish worden we flink aangespoord om door te lopen, maar eh… ik wil echt even lekker op een hekje “hangen” hoor, m’n benen zijn eventjes slap als elastiekjes hihi… Vervolgens krijgen we de medaille omgehangen (hij is gaaf!) en sluiten we aan in de massa om voetje voor voetje het finishgebied weer te verlaten. Dit is niet fijn, m’n benen willen blijven bewegen en Patricia zit zeer dicht tegen kramp aan in haar benen… Dan maar blijven dribbelen op de plaats tot we weer verder kunnen. Na een foto van de medaille in het stadion en een laatste knuffel zit het er al weer op!


Ik heb heerlijk gelopen, het viel me ontzettend mee. Weer heb ik er van genoten, hoewel het wel héél erg druk was bij de start en na de finish.
Met de Bruggenloop sluit ik op het gebied van wedstrijden het jaar af, op naar 2017!

En ja, ik had ook dit keer mijn cameraatje bij me, en heb ik lekker wat gefilmd.

Ik ben weer terug!

Eh, tja… Ik ben weer terug? Eigenlijk ben ik natuurlijk nooit weggeweest, maar de afgelopen periode heb ik mijn site wel flink laten versloffen. Dit had alles te maken met de verhuizing (en het vele klussen voorafgaand) van mijn vader. Uiteindelijk is afgelopen week de verkoop van zijn vorige woning afgerond en heeft m’n vader bijna alle dozen uitgepakt en de inhoud een plekje gegeven in zijn appartement. Rust op dat front dus!
Maar geen rust met het lopen, integendeel! Lees verder