Halve van Egmond, Find your strong

De tweede zondag in januari staat er sinds jaar en dag een bijzondere wedstrijd op de hardloopkalender: De halve marathon van Egmond. Ik had er al veel over gehoord, foto’s en filmpjes van vorige edities gezien… “Find your strong” is hun motto, en dat is niet zomaar uit de lucht gegrepen! IJzige koude, stormachtige wind, slagregens… Je kunt het allemaal meemaken bij deze januari-wedstrijd!
En ik? Nee, ik ben een watje, ik ga Egmond echt nooit doen hoor!
Tot ik de week er voor de mogelijkheid had een startnummer van iemand over te nemen… Snel m’n trainer gevraagd hoe hij er over dacht. Geen probleem, als ik het maar als duurloop ga lopen!

En zo ging ik zondag 8 januari ineens naar Egmond voor m’n eerste wedstrijd van dit jaar!

Al lekker vroeg parkeer ik m’n auto in Heiloo en neem van daaruit de pendelbus naar de sporthal in Egmond. Lekker even luieren in die hal, intussen heb ik contact met Josianne. En ja hoor, ineens staat ze voor me! Hihi… maar dan is het voor mij tijd om te gaan. Snel m’n spullen afgeven bij een van de bagagetenten en naar de start. Hoewel er best veel bekenden meedoen, heb ik nog niemand gezien… jammer… maar ik ben hier toch voor mezelf 😉

Eenmaal in het startvak zie ik ineens Lisette! Gezellig, toch nog een bekend gezicht! En dan mogen we van start! Rustig starten… eh ja… nee dus, het gaat vanaf de start lekker naar beneden, tempooooo! Hihi…

Na amper een kilometer draaien we het strand op. Ik ben benieuwd hoe mul het is! We waren gewaarschuwd voor extreem mul zand ivm de vloed van dat moment. Nou, dat viel ontzettend mee, er was een mooie strook stevig strand om te lopen! Wel lagen er heel veel dode zeesterren her en der…

bij 5km liep ik even naar de drankpost, om weer terug naar de branding m’n weg te vervolgen. Ja het strand vergt wat extra kracht maar niet zoveel als ik verwacht had! En dan ineens word ik bijna gesandwicht door twee enthousiaste dames: Gaby en Petra komen gezellig voorbij! Als we 7km hebben gehad gaan we bij Castricum het strand weer af. Dit was wel zwaar hoor door het mulle zand! Toch maar even een klein stukje wandelen dus… eenmaal bij de strandopgang boven doemen ineens de duinen voor mij op, zó mooi! Al slingerend over de kleine duinpaadjes vervolg ik mijn weg, om op 10km bij de volgende verzorgingspost, in het bos, aan te komen. Weer even snel een bekertje water en (lauwe!) sportdrank genomen… en doorrrrr!

Het gaat nog steeds lekker, ik weet mijn hartslag goed onder controle te houden. Na 12 km verruilen we dan toch de zand- en bospaadjes voor verharde ondergrond: klinkers! Oh nee he… de enige ondergrond die ik zo ongeveer haat! Voordeel van niet al te snel lopen: je loopt toch al zoveel mogelijk rechts, dus ging ik zoveel als mogelijk was in de berm lopen! Hihi…

Met nog iets minder dan 5km te gaan wordt ik ingehaald door iemand die me even aantikt en vervolgens vrijwel achterstevoren loopt om nog ff te zwaaien: Sebastiaan, een clubgenootje kwam ineens voorbij stuiven! En dan zie ik ineens een dj met vlaggen van Runnersworld… We mogen naar links, waar nog veel meer vlaggen staan, langs de Bloedweg omhoog. Ik geniet hier van, wat gaaf! De vele trail- en crosstips van m’n trainer komen hier goed van pas en ik diesel lekker naar boven, terwijl menigeen gaat wandelen.

Eenmaal bovenaan de Bloedweg laat ik m’n hartslagzone varen en versnel iets. Nog een klein stukje, via een woonwijk weer terug richting start-finish. Telkens een tandje bij, om uiteindelijk met een lekkere eindsprint te finishen. Heerlijk! Dan blijkt dat ik hier gewoon mijn 2e tijd heb gelopen op een halve marathon! Bizar… ik ben absoluut niet stuk gegaan, heb niet voluit gelopen! Blij stuiter-ei 😂 

Hoewel het tijdens het lopen heerlijk weer was (thermoshirt met t-shirtje was meer dan genoeg) koelde ik na de finish snel af, ook omdat er meer wind kwam opzetten. Een klein stukje verder kon ik aansluiten in een gigantische rij voor de medailles en drinken. Dat duurde wel lang! Maar gelukkig stonden er zoveel mensen om mij heen dat ik het niet nog kouder kreeg. Na de medailles en het drinken kreeg ik nog een poncho, snel aandoen dus! En daar zag ik toch nog de andere lopers die ik alleen nog maar kende via een FB-groep. Gezellig!

Nog even napraten, en dan toch maar snel terug naar de sporthal om weer op te warmen. Nadat ik me omgekleed had, heb ik een heerlijke zak friet gehaald, die ik in de rij voor de pendelbus lekker heb opgesmikkeld. Die had ik verdiend vond ik 😂

En dan is het al weer voorbij, stap ik weer in m’n auto en kom twee uur later weer in Twente. Tevreden, blij en zonder spierpijn! Misschien toch nog een keer Egmond “doen”, ook al zijn de omstandigheden dan wellicht niet zo vriendelijk?

Hebben jullie wel eens de Halve van Egmond gelopen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.