Nog één keertje dan…

Nog één keertje achterom kijken, nog één keertje stilstaan bij het afgelopen jaar.
Een jaar waarin ik een PR verbeterde, een trail en een marathon liep, m’n lief een heftige ingreep moest ondergaan en mijn zoons samen een Mudmasters deden.

En ook kijk ik vooruit, wat verwacht ik, hoop ik en wil ik dit jaar?

Maar eerst even terug naar begin 2016. Dat moment, dat je man een telefoontje krijgt van het ziekenhuis met de mededeling om direct te komen om een operatie en nadere onderzoeken te plannen… Het begin van een vreselijke achtbaan. Na diverse onderzoeken en 2 operaties kregen we gelukkig heel goed nieuws, namelijk dat alles weggehaald was en er geen sporen van uitzaaiingen zijn gevonden. Ja, we worden dagelijks herinnerd aan deze gruwelijk onzekere tijd door een niet te missen litteken op de wang van mijn lief en elk kwartaal staat er weer een controle gepland. Het heeft ons wel weer flink wakker geschud. We doen ons best om nóg meer te genieten van wat het leven ons te bieden heeft, elke dag weer.

Het moeilijkst vond ik om 2 dagen nadat mijn man uit het ziekenhuis was ontslagen na de operatie aan de start te staan van mijn eerste trail. Ik kon hem toch niet “achterlaten”? Hij gaf zelf aan dat ik wel gek was als ik om hem thuis zou blijven! Ja, ik heb de Sallandtrail gelopen, heb er van genoten! Onderweg heb ik nog wel een keer naar m’n man gebeld, zo fijn om na 2,5 uur even hem te horen en mijn klaagzang tegen hem te kunnen spuwen (mijn knieën vonden het klimmen en dalen door het mulle zand niet meer zo leuk). Hij is zo lekker nuchter: nou, dan wandel je toch verder ipv hardlopen, dan kom je er toch ook wel? (natuurlijk ga ik niet wandelen, wat denkt hij?!) Het gaf me wel ff dat zetje om nog even extra aan te zetten en te blijven hardlopen.
Die trail heb ik uitgelopen, na afloop was ik spontaan van mijn knieklachten af.

Een maand later mocht ik in Enschede van start op de halve marathon. Hier viel alles op zijn plek: mijn trainingen, wilskracht en het indelen van mijn wedstrijd betaalden zich uit in een PR verbetering van 14 minuten!

In de zomermaanden breidde ik de afstanden uit, om uiteindelijk op 9 oktober aan grote droom van me vervuld te zien: Ik heb in Eindhoven mijn allereerste hele marathon gelopen. Wauw wat was dit bijzonder! Het was mooi, zwaar, leuk, afzien… Maar toch niet zwaar genoeg blijkbaar om het bij “eens maar nooit weer” te houden, mijn volgende marathon staat al gepland hihi…

Eind september deden mijn beide zoons mee aan de Mudmasters in Biddinghuizen. Helaas was ik zelf die dag geveld door (buik)griep zodat ik thuis bleef, maar mijn man was als opper-supporter wel aanwezig. En die verhalen bij thuiskomst…. *zucht*… Zó trots op die twee pubers!

Eind oktober maakte ik voor het eerst kennis met crossfit en leerde ik de sportbh’s van Anita kennen, tijdens een geweldig evenement. Hier zag ik ook veel andere lopers weer, zó leuk!

Het jaar werd, evenals vorig jaar, afgesloten op hardloopgebied met de Bruggenloop. Wat een feestje was dit weer! En zó gaaf om dit weer samen met Patricia te lopen.

Ook deed ik in december mee met de “JKR Santastreak”, wat inhield dat ik elke dag ging hardlopen, met een minimum van 2,5 km. Soms was het lastig plannen, en stond ik om half twaalf ‘s avonds pas buiten voor mijn rondje, andere dagen ging het als vanzelf.

Deze challenge heb ik in januari voortgezet, met de Runnersworld Daily Mile Challenge: in januari elke dag minimaal 1 Engelse Mijl hardlopen. Ook heb ik mijn eerste evenement al gelopen dit jaar, de Halve Marathon van Egmond.
Dit onder het motto “een goed begin is het halve werk” zullen we maar zeggen.

Wat wil ik verder dit jaar?
Naast persoonlijke doelen heb ik op hardloopgebied uiteraard ook plannen, ideeën en doelen:
1: de Marathon van Rotterdam lopen. Ja ik heb een richttijd, maar deze ga ik hier niet vermelden. Er komen nog een paar “meetmomenten” om te zien of deze tijd haalbaar is of wellicht zelfs scherper gezet moet worden.
2: in de zomermaanden voluit trainen op snelheid, om in het najaar mijn PR’s op de 5 en 10 km aan te scherpen en hopelijk eindelijk die 30 minuten en 1 uurs grens te doorbreken.
3: minimaal 2x per week core-oefeningen, evt afgewisseld met yoga.

Hiernaast wil ik ook in 2017 blessurevrij blijven en blijven genieten, oa van het lopen. Maar dat is voor mij eigenlijk zó logisch, dat ik het niet als apart doel opschrijf, want dit geldt niet specifiek voor dit jaar en ook niet alleen voor het hardlopen.

Hebben jullie concrete doelen voor dit jaar?

Een gedachte over “Nog één keertje dan…

  1. Joanna @HappyFeetNL

    Hi Nicole!

    I am bookmarking your blogpost to read, tonight.

    Just a quick hello to let you know I dropped by.

    I saw your likes on my new FB Blog page. Thank you so much for the support.

    We zien elkaar met zekerheid in 2017 – het is een van mijn doelen! 😀

    Success nog met trainen voor MR17!

    Liefs,

    @happyfeetnl

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.