Eindhoven 10km

Wedstrijdverslag, Eindhoven 10km

Exact 1 maand geleden liep ik in Eindhoven de 10 kilometer. Al toen de inschrijving opende, hadden Patricia en ik een plan voor deze dag: hier gingen wij samen de halve marathon lopen! Een enorm drukke periode en te heet weer gooide roet in het eten, zodat we besloten onze inschrijving om te zetten naar de 10km. Want één ding is zeker, Eindhoven staat garant voor een enorm feest. En zo vertrok ik dus die bewuste zondagochtend richting Eindhoven voor een hopelijk heel gezellige dag.

voor de start

Eenmaal aangekomen was het direct gezellig, met Patricia, haar zus Rianne en hun lieve vriendin Eveline. Even bijkletsen en vervolgens richting de MediaMarkt! Daar moedigden we nog even de marathonlopers aan. En verrassing, in die paar minuten dat wij daar stonden, kwam Koen net voorbij! Even geknuffeld, hem weer succes gewenst en zelf snel richting Beursgebouw voor onze startnummers.

En dan wachten in het startvak…

Ja, dat is een verhaal op zich… Toen we onze nummers hadden en de kleding hadden ingeleverd, wandelden we naar de start. Lekker rustig, met nog een kwartier te gaan voor de start, namen we plaats in het vak. Het was enorm warm en benauwd, dus een jasje of poncho hadden we niet nodig om warm te blijven. Maar toen het eenmaal half vier was, klonk er geen startschot. Uiteindelijk moesten we nog 20 minuten wachten voor we daadwerkelijk mochten starten! Wat bleek: er was verkeer op het parcours, en de politie heeft flink werk gehad om het parcours weer verkeersvrij te maken.

De race zelf dan!

Als we dan eindelijk echt gestart zijn, merk ik direct dat mijn benen dat extra wachten niet leuk vonden. Uiteindelijk kostte het mij ruim 2 kilometer om de lichte stijfheid uit mijn benen te lopen en een fijn ritme te vinden. We kwamen in een fijn ritme, konden nog een lieve high five in ontvangst nemen van Eveline en haar zoontje, om vervolgens richting het trainingscomplex van PSV te gaan. Mindfuck!!! Een heel stom heen-en-weertje op 3,5 kilometer: je loopt langs het spoor tot een pilon, dan daar omheen en via het fietspad weer terug. Dit is echt niet leuk! Maar al snel verzet ik mijn gedachten weer en ben ik zelfs blij als we de Oirschotsedijk op gaan. Tijdens de (halve) marathon loop je die in z’n geheel, vandaag kwamen we er halverwege op.

Dan door StrijpS, waar het publiek weer wat meer aanwezig was. Ons tempo zag er nog steeds redelijk uit. Niet wat we vooraf hoopten, maar de warmte had enorme impact. Bij beide verzorgingsposten gingen we daarom ook heel bewust wandelen, goed drinken en aten we een stukje banaan. Hoe dichter we bij het centrum komen, hoe luider het gejuich en de muziek vanaf de kant klinkt.

Laatste stukje…

Voor we de Vestdijk op mogen richting finish, lopen we over Stratumseind, met aan beide kanten super veel toeschouwers. Dit voelt haast als een ererondje! En dan komt die Vestdijk in zicht, maar moeten we naar rechts! Huh? Oh ja, er ligt een stuk straat uit, dus moeten we een klein ommetje maken. Ik voel ineens een golf van misselijkheid opkomen, zodat we (na meer dan 9km) besluiten toch heel even te wandelen. Dat helpt, de misselijkheid ebt weg en we kunnen weer genieten van het laatste stukje.

Bocht om, nog een paar honderd meter… Yes! We hebben het gedaan! Hand in hand en met een big smile komen we over de finish. Onze tijd? 1:14:58. Vinden we dat erg? Nee, vandaag niet. We hebben genoten, lol gehad, gelachen en er nog een medaille voor gekregen ook!

En ja, die warmte doet wat met je hoor…

Eindhoven de gekste

Na de finish

Even uitblazen, appjes over en weer met Rianne en die medaille in ontvangst nemen. Hij is moooooiiii!!! En oh wat smaakt het water extra lekker vandaag zeg! Vervolgens wandelen we rustig terug naar het Beursgebouw om onze kleding weer op te halen. En als je dan 2 gekkies bij elkaar zet, je telefoon aan zus geeft met het verzoek “een paar medaille foto’s” te maken, dan krijg je hilarische taferelen 😂

We sloten de dag af bij Down Town Gourmet Market waar ik me tegoed deed aan heerlijke nacho’s met pulled pork. Oeh, dat ging er in als koek! En dan is het alsnog veel te snel tijd om afscheid te nemen en stap ik weer in de auto voor de 2 uur durende terugreis.

Wat een heerlijke dag was het, en wat heb ik genoten! Het is sowieso altijd heel gezellig om samen met Patricia te lopen, maar als je dat in april voor het laatst hebt gedaan, is het extra leuk! Waarom wonen we toch niet wat dichter bij elkaar…

Ik heb ook mijn vlogcamera weer gebruikt, en heb geprobeerd een beetje de sfeer van die dag weer te geven. Klik hieronder om die beelden te bekijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.