Halve marathon van Enschede 2016

17 april 2016, een datum die al heel lang dikgedrukt in mijn agenda prijkt… Dan “moet” het gebeuren, dan wil ik laten zien hoe veel sterker en sneller ik ben geworden.

Het is de dag van de Enschede Marathon. Ik loop hier mijn derde halve marathon. Na mijn eerste in Zwolle (2:34:37), waarbij ik te weinig gedronken had vooraf en al vanaf 12km te kampen had met (bijna)kramp, had ik in oktober in Eindhoven een onwijs mooie revanche genomen. Daar liep ik 2:27:40, een verbetering van wel 7 minuten! En ik was niet “kapot” toen ik over de finish kwam, er zat dus nog meer in…

Dat “meer” wilde ik proberen er uit te halen in Enschede. De hele winter heb ik lekker kunnen doortrainen, van pittige intervallen tot lange duurlopen. In Apeldoorn bij de midwintermarathon had ik mijn 10 mijl al sneller dan “ooit” gelopen, met een gemiddelde snelheid van 9,4km/u. Voor mij is dat onwijs snel!

Uiteindelijk is het dan zover, het weekend van 16 en 17 april… Zaterdag ga ik alvast naar de Runnersbeurs in het Saxion, waar ik even lekker rond neus bij de diverse kraampjes, een lezing bijwoon van Polar over het trainen op hartslag (goh, ik heb voor de verandering niets nieuws te horen gekregen) en mijn startnummer heb opgehaald. Oeps, nu is het wel heel echt, waarom zoveel kriebels in m’n buik!

sh*t gets real now!

sh*t gets real now!

Verder heb ik zaterdag lekker veel gerust, veel koolhydraten gegeten (ik deed bijna niets anders dan eten zaterdag!) en zelfs nog even een klein dutje gedaan. Alles om maar zoveel mogelijk te ontspannen, want die zenuwen zijn toch best flink aanwezig.

Wat mijn plan is? (of eigenlijk dat van mijn trainer)… Achter de pacers van 2:15 starten en proberen met deze groep mee te lopen. En dan zoals mijn trainer zei “in de laatste twee kilometer los gaan en kijken of je er nog voorbij kunt”. Oftewel: onder de 2:15 finishen, waarmee ik dan zo’n 12 minuten van mijn PR af snoep! Whaaa!!! Kan ik dit? Ik geloof het zelf niet echt, mijn trainer geeft aan dat dit echt goed te doen moet zijn… Is het me uiteindelijk gelukt? Lees hieronder verder om het te weten te komen! Als je me op instagram volgt, heb je dit natuurlijk al lang kunnen zien.

Zondag, race-dag:

En dan sta ik in het startvak… Nog steeds twijfelend… Want wil ik onder de 2:15 finishen, dan zal ik, net als in Apeldoorn, gemiddeld 9,4 km/u moeten lopen, maar dan wel 5 km verder! Houd ik dat vol? Ga ik dan niet stuk na ca 16-17 km? Oké, geen tijd meer voor twijfel: de dood of de gladiolen! Ik heb de 2 lichtblauwe ballonnen gespot, de dame en heer heten Lucia en Stefan. Zij worden mijn richtpunt deze race. Nog heel even met Stefan gepraat, hij geeft aan in het begin iets sneller te lopen, om een klein buffertje in te bouwen zodat we bij de verzorgingsposten even iets gas terug kunnen nemen. Fijn om te weten.
IMG_2423

Km 1-4:
Het startschot valt, en even later kom ik ook in beweging. Een meter of 100 voor mij zie ik de ballonnen dansen boven de mensenmassa. Rustig starten, houd ze in het oog! Laat ze niet uitlopen, maar je hoeft er nu ook nog niet naast te gaan lopen… Oke, ik focus me op hun tempo en pas me aan… Deze kilometers gaan wel heel snel! 5:57-6:08-5:59-6:10! Oké? Voor een finish in 2:15 is een pace van 6:20 prima hoor… Hoe groot moet die buffer worden… Dit ga ik toch nooit volhouden? Even een zelf-check: Ik adem goed, mijn hartslag is netjes, ik loop fijn… hmm… toch maar doorgaan op deze manier dan.
IMG_2443

Km 5-8:
Ik loop nog steeds lekker! Elke ca 2,5 km is er een verzorgingspost, waar ik een bekertje water neem. Elke 5e kilometer wordt er ook sportdrank aangeboden, die pak ik dan ook! Met m’n rietje kan ik blijven lopen terwijl ik drink zonder al te veel te knoeien. Zó handig, deze tip die ik eens las op de blog van Annemerel! Ik heb 2 rietjes onder een polsbandje geschoven, er tijdens het lopen totaal geen last van en het vergemakkelijkt het drinken zó ontzettend!
Na ca 6 km loop ik bij de ballonnen. Oké, nu gewoon “dom doorgaan”… We gaan via het fietspad naar Lonneker, en als we daar passeren is het één groot feest: we lopen door een tunnel van applaus, en een dj zorgt voor lekker opzwepende muziek vanaf het dak van het café. Kicken! Het tempo ligt nog steeds tussen de 6:05 en 6:25, ongeveer een minuut speling dus. Ik neem in de 8e kilometer mijn eerste gel, het voelt nog niet nodig maar ik wil een eventuele “hongerklop” voor blijven.
IMG_2446

Km 9-12:
Vanuit Lonneker gaan we terug naar Enschede, via de ventweg langs de Provinciale weg. De donkere wolken die ik eerder al zag, buigen helaas niet af en geven hier een bak regen en stevige wind. Dat is “best fris” even zeg! Halverwege zie ik dat ik nog maar 1:06 heb gelopen! Jeetje, dit gaat echt nog steeds goed! De regen is al weer gestopt, wind is gaan liggen en de zon schijnt weer volop: Wat benauwd ineens! Oeps! Eenmaal weer in de woonwijken van Enschede staat er weer veel publiek langs de kanten. Ik heb het vermoeden dat zij de handen blauw klappen vandaag, wat fijn voor ons! Deze kilometers lopen we rond de 6:20, precies op schema dus! Een aantal lopers is al wat gaan versnellen en sommigen hebben zich wat laten zakken. Het groepje bestaat nu nog uit ca 10 lopers.

Km 13-16:
Oke, DE weg naar Glanerbrug… Een lange rechte weg. Terwijl wij in toch wel vlot tempo naar Glanerbrug lopen, zien we aan de andere kant de lopers die al op de terugweg zijn, want dit is een “heen-en-weertje”. Als we halverwege Glanerbrug zijn, zitten we op 15 kilometer en neem ik mijn tweede gel. Het tempo ligt hoog, ik blijf me concentreren op mijn ademhaling. Deze kilometers lopen we rond de 6:15, nog steeds lopen we iets uit op het schema van 2:15. En nog steeds houd ik vol. Ik praat bijna niet meer, ik concentreer met steeds meer op mijn eigen pasritme en ademhaling.

KM 17-20:
Een aantal lopers is weggelopen uit ons groepje, zodat we nog maar met z’n vieren over zijn (waarvan 2 pacers). Al snel beginnen we aan het laatste (gemene) stuk vals plat omhoog, en hier komt de andere loopster de man met de hamer genadeloos tegen. Ik geef haar nog een gelsnoepje, maar dat mag niet meer baten. Zij moet zich laten terugzakken, en pacer Lucia blijft bij haar. Het waait intussen weer aardig, en we hebben de wind vol op kop. Ik roep nog “zet die wind eens uit”, waarop pacer Stefan voor mij gaat lopen en mij zo uit de wind houdt. Mijn bovenbenen zijn gevoelig, ze zijn zwaar en wat stijf. Oef… nog 3 km… Ik neem zelf ook nog een gelsnoepje. Meer voor het idee, en om iets in m’n mond te hebben. Na 18 km is het gelukkig weer vlak of licht dalend, en zet Stefan iets aan. Ik voel dat we versnellen, maar dat is zo zwaar! Ik roep naar Stefan “wat ben je gemeen!” waarop hij lachend antwoord dat hij gewoon met mij meeloopt… eh, hallo, ik loop achter jou? Hij neemt geen gas terug, ik blijf aanklampen en ga weer naast hem lopen, zodat ik beter kan zien wat er nog komt. Ik moet, ik zal, ik wil… Deze kilometers gaan toch nog verbazingwekkend genoeg in gemiddeld 6:17 per km!
IMG_2462

Km 21-finish:
En dan eindelijk hoeven we nog maar 1,1 km! We versnellen nog iets, die 2:15 gaan we sowieso halen. Nu kijken hoeveel we er nog uit kunnen persen. En dan zie ik, zo’n 500 meter voor de finish, mijn trainer staan. Zie ik nu een mengeling van blijdschap en trots in zijn ogen, dat ik nog steeds bij “de ballon” loop? Ik geef hem aan dat m’n bovenbenen zo zwaar zijn… Hij roept alleen even dat een clubgenootje vlak voor mij loopt, en dat ik haar moet proberen in te halen. huh huh…
Nog 300 meter te gaan, het is nu afzien, maar ik laat me niet kennen! Dan ineens m’n vader en zusje langs de kant! Zij hadden de ballon al opgemerkt, en m’n zusje roept mij doodleuk nog even toe dat ik hem moet inhalen! haha… yeah right! Kilometer 21 klokte ik in 5:52, de snelste kilometer van deze race!
Eenmaal over de finish klok ik 2:13:09! WAT!!!???!!! Ik ben kapot, maar ook zó blij! Ik geef de pacer een knuffel en samen wachten we nog op de andere pacer, die met “haar” loopster de 2:15 helaas niet heeft weten te halen, zij kwamen in ca 2:16:30 over de finish.

Dikke duim voor pacer Stefan!

Dikke duim voor pacer Stefan!

Ik voel niet meer dat ik “lood” in mijn benen heb, ik heb het gevoel te zweven! Bij de medailles aangekomen vroeg ik om deze omgehangen te krijgen, dat is toch zó veel mooier! Daar duikt ineens ook weer m’n trainer op. Nee, ik had het clubgenootje niet meer ingehaald hihi… Wel was een ander loopmaatje slechts een paar minuten na mij gefinisht en als we onze tijden vertellen, moet ik toch eventjes wat traantjes wegslikken, ik begin het me langzaam te realiseren. Ik heb het gewoon (meer dan) geflikt! Ik vertrouwde mezelf eigenlijk niet vooraf,  m’n trainer wel. Wat ben ik blij dat ik gedaan heb wat hij zei! Hem om de nek vliegen lukt niet, er staat een hek tussen. Die knuffel houdt hij dus zeker nog tegoed!
IMG_2429

Als ik de “finishstraat” uit wandel, loop ik rechtstreeks in de armen van mijn vader en zusje. Happy!!!! En ja, dat ze mij even stevig moesten vasthouden terwijl ik mijn broek aan deed, is op dat moment niet belangrijk. Balanceren op 1 been is even erg moeilijk! Op het Van Heekplein mag ik nog even het “ereschavot” op, met een grote krans! hihi…
IMG_2440

Met mijn vader als chauffeur gaan we weer op weg naar huis. Even een paar minuutjes nagenieten op de bank, dan lekker onder de warme douche. Veel tijd heb ik niet, ik mag nog door naar het feest voor mijn zwagers 50e verjaardag. Wat een dag, wat een weekend! 

Van loopkleding, hup, in feest-tenue! hihi

Van loopkleding, hup, in feest-tenue! hihi

Maandag: jep, spierpijn! eh… in mijn buik? oké? hmmm… die buikspieren heb ik dus flink aangespannen om rechtop te blijven lopen. En m’n benen? een beetje stijf en zwaar, maar van echte spierpijn is eigenlijk geen sprake. Ik kan in elk geval best normaal de trap op en af hihi… En die “big smile”? Die zal de komende tijd waarschijnlijk vastgeplakt zitten op mijn gezicht!

Hoe nu verder?
Nu duikt direct de vraag bij mij op: “wat zit er nog meer in”? Dat ga ik de komende ca 2 maanden proberen te ontdekken op de kortere afstanden. Ik loop 19 mei de dubbele mijl bij de FBK-Games, en 25 mei de 10 mijl (oké, niet echt kort maar wel gaaf) bij de station tot station loop. Maar eens met de trainer overleggen of er in juni nog een geschikte 5 km-wedstrijd is…

Wat zijn jullie plannen voor de komende tijd?

3 gedachten over “Halve marathon van Enschede 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *